Z cyklu muzea morskie/jednostki muzealne ... cz. 45 - EML PIKKER (P6753/L-103/PVL-103)

EML PIKKER (P6753/L-103/PVL-103) – estoński okręt patrolowy, jednostka prototypowa, pierwsza z serii 10 jednostek jakie miały zostać zbudowane dla estońskich sił morskich przez stocznię Baltic Ship Repair z Tallina.  Budowa okrętu rozpoczęła się 6 maja 1994 roku z inicjatywy Dyrektora Generalnego Rady Straży Granicznej Tarmo Kõuts. 20 maja, tego samego roku roku, położono stępkę a już 22 grudnia miało miejsce chrzest i wodowanie. Matką chrzestną jednostki, która na chrzcie otrzymała tradycyjną nazwę PIKKER została żona prezydenta Republiki Estońskiej Pani Helle Meri. Prototypowa jednostka została przyjęta do służby w składzie Estońskiej Straży Granicznej w kwietniu 1996 roku, otrzymując numer burtowy PVL-103. Z budowy pozostałych dziewięciu jednostek zrezygnowano. W 2006 roku jednostka przeszła remont połączony z modernizacją, w trakcie którego wymieniono na niej stare radzieckie silniki M470 na nowe niemieckie firmy MTU. Urozmaiceniem monotonii codziennej służby patrolowej był udział okrętu w paradzie morskiej jaka miała miejsce na wodach Zatoki Tallińskiej 23 czerwca 2018 roku.  Do 3 stycznia 2023 roku PIKKER pływał w barwach Estońskiej Straży Granicznej (nosząc od 2014 roku numer burtowy L-103), po czym został przekazany Estońskiej Marynarce Wojennej, otrzymując numer burtowy P6753. Sama zmiana przynależności związana była z likwidacją komponentu morskiego Policji i Straży Granicznej. Dnia 16 grudnia 2025 roku, po prawie 30 latach służby EML PIKKER został wycofany a następnie przekazany Estońskiemu Muzeum Morskiemu w Tallinie celem zachowania dla przyszłych pokoleń.

*     *     *

Historia budowy
Położenie stępki:	20.05.1994
Wodowany:	22.11.1995
Wcielony do służby:	04.1996
Koszt:	14,9 mln. koron

*     *     *

Dane techniczne
Wyporność:	88 ton
Wymiary (d. x sz. x. z.):	30,0 x 5,78 x 1,5 m
Kadłub:	stalowy spawany
Napęd:	1996-2006: 2 silniki wysokoprężne M470 (12YH18/20) o łącznej mocy 1.980 kW
	2006: 2 silniki wysokoprężne MTU 10V2000M72 o łącznej mocy 1.800 kW
	2 wały napędowe zakończone 2 śrubami
Prędkość:	24 węzłów
Zasięg:	b.d.
Wyposażenie pomocnicze:	2 zestawy prądotwórcze Valmet 320
Uzbrojenie:	1 x II armata automatyczna 2M-5 kal. 14,5 mm
	2 x I karabiny maszynowe Gorjunov kal. 7,62 mm
Wyposażenie dodatkowe:	1 monitor wodny PLS-P20
	1 łódź inspekcyjna RHIB
Wyposażenie elektroniczne:	radar nawigacyjny
	systemy łączności i nawigacji
Załoga:	6 os.

*     *     *

Bibliografia

Bernard Prézelin – The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World 1990/1991

Eric Wertheim - The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World 2005

https://meremuuseum.ee/blog/2025/12/16/eesti-meremuuseum-on-tanasest-laeva-vorra-rikkam/

*     *     *

Poniżej: EML PIKKER (P6753) w Tallinie, 31.07.2026 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).

 

Z cyklu muzea morskie/jednostki muzealne ... cz. 44 - Trałowiec M 20

 

M 20 – przybrzeżny trałowiec typu M15 (zaprojektowanego przez biuro projektowe Jac Iverssen), zbudowany w 1941 roku przez stocznię Neglingevarvet ze Sztokholmu dla Marynarki Wojennej Królestwa Szwecji. W służbie od 18.12.1941 roku. W trakcie trwania II Wojny Światowej - od 1941 do 1945 roku HMS M 20 operował w rejonie cieśnin prowadząc patrole i rutynowe trałowania szwedzkich wód terytorialnych. Z ciekawszych wydarzeń z tych lat warto wymienić uratowanie setki duńskich żydów w cieśninie Örseund. Lata 1945 – 1946 to powojenne trałowanie wód u zachodnich wybrzeży Szwecji. Okres od 1946 do 1952 roku trałowiec spędził na dalszym trałowaniu szwedzkich wód oraz na wykonywaniu rejsów szkoleniowych. Lata 1952 do 1959 to odstawienie HMS M 20 do rezerwy w Nya Varvet w Goeteborgu. Rok 1960 trałowiec spędził na trałowaniu akwenu pomiędzy Varberg a Grenå. Lata 1961 – 1964 to kolejne trałowania oraz kolejne rejsy szkoleniowe. Okres od 1964 do 1967 to kolejny pobyt w odstawce w Nya Varvet w Geteborgu. W okresie od 1967 do 1992 roku HMS M-20 już pod nową nazwą – HMS SKULD był wykorzystywany jako jednostka testowa w ramach FMV. W 1993 roku nasz bohater w stoczni Ö-Varvet w Öckerö zostaje przebudowany na jednostkę szkolną. W nowej roli dawny M-20 pływa do roku 2004, kiedy to zapada decyzja o jego wycofaniu. W 2005 roku okręt zostaje przejęty przez Szwedzkie Muzea Morskie i zamieniony w pływające muzeum morskie, utrzymywane i zarządzanie przez stowarzyszenie "Föreningen M 20". W latach 2020 – 2021 jednostka przeszła gruntowny remont i renowację w stoczni Beckholmen. 1 grudnia 2021 roku M-20 obchodził swoje 80 urodziny.

*     *     *

Dane techniczne
Wyporność:	67~70 ton
Wymiary (d. x sz. x. z.):	27,7 x 5,1 x 1,6 m
Kadłub:	kompozytowy, zbudowany z dębu oraz mahoniu na stalowym szkielecie, nadbudówka wykonana z aluminium
Napęd:	w momencie ukończenia: 2 silniki wysokoprężne Frichs o mocy 200 KM każdy
	po wymianie: 2 silniki wysokoprężne Scania Vabis DS11 każdy o mocy 195 kW (265 KM)
	2 wały napędowe zakończone 2 x 3 płatowymi śrubami (pierwotnie były to śruby KaMeWa)
Ster:	pojedynczy, obsługiwany przez elektrohydrauliczną maszynkę sterową
Prędkość:	13 węzłów
Wyposażenie pomocnicze (obecny stan):	2 zestawy prądotwórcze składające się z silników wysokoprężnych Valmet 320 i generatorów Stanford BCM
Uzbrojenie (w czasach służby jako trałowiec):	1 x I działo automatyczne 20/63 K.66 M40 kal. 20 mm
Wyposażenie przeciwminowe (w czasie służby jako trałowiec):	trał mechaniczny
Zbiorniki:	paliwo: 3.000 l.
Załoga (w czasie służby jako trałowiec):	11 os.

*     *     *

Bibliografia

https://minsveparen.se

Bernard Prézelin – The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World 1990/1991

*     *     *

Poniżej: M-20 w Geteborgu, 27.07.2024 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).