U 443 Typ VIIC
|
|
Stocznia:
|
F.Schichau GmbH, Danzig
|
|
Numer
zamówienia:
|
1498
|
|
Zamówienie:
|
13.04.1940
|
|
Położenie
stępki:
|
10.02.1941
|
|
Wodowanie:
|
31.01.1942
|
|
Wcielenie
do służby:
|
18.04.1942
|
|
Numer
pocztowy:
|
M 44 676
|
|
Przebieg
służby:
|
|
18.04.1942 – 30.09.1942
|
8 Flotylla U-bootów, Danzig
(szkolenie załogi)
|
|
01.10.1942 – 31.12.1942
|
9 Flotylla U-bootów, Brest
(służba frontowa)
|
|
01.01.1943 – 23.02.1943
|
29 Flotylla U-bootów, La Spezia
(służba frontowa)
|
|
23.02.1943
|
zatopiony w pobliżu Algieru
(pozycja 36.55N, 02.25E) bombami głębinowymi zrzuconymi przez brytyjskie
niszczyciele eskortowe HMS Bicester, HMS Lamerton i HMS Wheatland.
|
|
Dowódcy:
|
|
18.04.1942 – 23.02.1943
|
OL ~ KL Konstantin von Puttkamer
|
|
Liczba
patroli:
|
3
|
|
Zatopione/uszkodzone
statki handlowe:
|
3 (19.435 ton)
|
0
|
|
Zatopione/uszkodzone
okręty wojenne:
|
1 (1.087 ton)
|
0
|
|
Zestrzelone/uszkodzone
samoloty:
|
0
|
0
|
|
Okres
służby U 443 przed rozpoczęciem wykonywania patroli bojowych:
|
|
19.04. – 17.05.1942
|
Danzig – próby okrętu w ramach
UAG.
|
|
18.05. – 20.05.1942
|
Gotenhafen – próby broni
torpedowej w ramach TEK.
|
|
22.05. – 27.05.1942
|
Kiel – próby okrętu w ramach UAK.
|
|
28.05. – 29.05.1942
|
Rønne/Bornholm – próby hydrofonów
w ramach UAG-Schall.
|
|
01.06. – 21.06.1942
|
Hela – szkolenie w morzu w ramach
Agru-Front.
|
|
22.06. – 27.06.1942
|
Danzig – pobyt w stoczni Holm w
celu usunięcia odniesionych podczas szkolenia uszkodzeń.
|
|
28.06. – 11.07.1942
|
Pillau – ćwiczenia w strzelaniu
torpedami w ramach 26 Flotylli U-bootów.
|
|
12.07. – 21.07.1942
|
Danzig – pobyt w stoczni Holm w
celu usunięcia odniesionych uszkodzeń. W jego trakcie w dniach 15 – 17 lipca
odbyło się szkolenie teoretyczne dla dowódcy, oficerów wachtowych, nawigatora
i radiotelegrafistów.
|
|
22.07. – 31.07.1942
|
Gotenhafen – ćwiczenia z zakresu
taktyki w ramach 27 Flotylli U-bootów.
|
|
02.08. – 16.09.1942
|
Lübeck – przegląd okrętu oraz
prace konserwacyjne realizowane przez stocznię Flender-Werke.
|
|
17.09. – 26.09.1942
|
Kiel – pobyt w stoczni Deutsche
Werke w celu usunięcia dostrzeżonych nieszczelności kadłuba
|
|
28.09. – 30.09.1942
|
Kiel – przygotowanie okrętu do
wyjścia na pierwszy patrol bojowy (m.in. zaopatrzenie, trymowanie i
demagnetyzacja okrętu).
|
|
|
|
|
|
|
Patrol 1
(01.10.1942 – 04.11.1942)
01.10. U 443 pod
dowództwem Konstantina von Puttkamera o godzinie 07:00 opuścił bazę w Kiel, by
zgodnie z otrzymanymi rozkazami zwalczać nieprzyjacielską żeglugę na wodach Północnego
Atlantyku. Trzy i pół godziny później, o 10:30 na rucie nr 15 okręt von
Puttkamera dołączył do składającego się z U 301, U 381, U 625, U 563, U 611
oraz okrętu eskorty – trałowca M 1907 mini konwoju, w składzie którego
skierował się następnie w stronę Dużego Bełtu. Już 2 października o godzinie
02:10 w kwadracie AO 4815 pieczę nad w/w okrętami objęły dwa trawlery z.o.p. UJ
1704 i UJ 1701, w eskorcie których o 21:45 zawinęły one do bazy w Kristiansand.
Po przenocowaniu oraz uzupełnieniu zapasów, 3 października o 07:00 U 443 wraz z
U 563, U 625 i awizem Grille oraz w eskorcie trawlerów z.o.p. UJ 1704 i UJ 1701
wyruszył w dalszą drogę, kierując się w stronę kwadratu AN 3118. Po jego
osiągnięciu, co miało miejsce o 21:00 tego samego dnia pożegnano się z eskortą
oraz pozostałymi towarzyszami podróży (U 625 wraz z Grille skierował się do
Narwiku), po czym obrano kurs na położony pomiędzy wyspami Owczymi a
Szetlandami akwen, przez który następnie zamierzano przedostać się na wody
Północnego Atlantyku. Siódmego października o 20:00 (kwadrat marynarki AM 3160)
w związku z zalewaniem centrali przez sztormowe fale Konstantin von Puttkamer
nakazał zamknąć prowadzący na pomost właz. Trzy dni później 10 października na pokładzie
U 443 odebrano pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Nowy punkt
docelowy dla Schünemanna AK 35 a dla Puttkamera, Pücklera, Körnera, Hartmanna
AL 41.”.
Tego samego dnia o
17:30 w kwadracie AM 1492 na skutek rozbicia się o pomost dużej fali złamania
kości ręki doznał jeden z wachtowych – MtrGfr Karl Balzer (jak zapisał w KTB
okrętu dowódca w/w marynarz był jednym z najlepszych w jego załodze i jego
wypadnięcie ze służby było dla niego dużą stratą). W kolejnych trzech dniach na
pokładzie U 443 odebrano dwie pochodzące z dowództwa depesze o następujących
treściach:
- 11.10. - „Puttkamer,
przejąć od Julego pozycję w linii dozoru zgrupowania Panther, która przypada na
kwadrat AL 4171.”,
- 13.10. o 14:42 „U
621, U 441, U 602, U 575, U 753, U 301, U 563, U 443, U 610, U 706, U 381, U
454, U 84, U 571, U 402, U 89, U 71, U 704 i U 609 jako grupa Panther w dniu
jutrzejszym od godziny 08:00 tworzą linię dozoru od AK 3392 do AL 7211.”.
Jeszcze w dniu 13
października o 23:00 obsadzono przypadającą na kwadrat AK 0329 wyznaczoną
pozycję w linii dozoru. Dwa dni później 15 października o 04:25 (kwadrat
marynarki AK 0329) z pomostu okrętu Puttkamera, po stronie sterburty
dostrzeżono cień samotnej jednostki handlowej, w stronę której niezwłocznie się
skierowano. Ze względu na dużą prędkość ściganego statku oraz wzburzone morze,
wkrótce potem zaprzestano jednak pościgu. Następnego dnia na U 443 odebrano
kolejną depeszę z BdU o następującej treści:
„Północne okręty
grupy Panther aż do Puttkamera utworzą grupę Puma i pozostaną w linii dozoru.
Południowa część aż do Freyberga operuje w związku z meldunkiem Kesslera.”.
Meldowanym przez U
704 nieprzyjacielem był składający się 40 statków, osłaniany przez Grupę Eskortową
C4 konwój ON.137. Konwój ten jednak nie obchodził grupy Puma, której głównym
celem był zapowiedziany przez B-Dienst kolejny konwój ON tj. składający się z
57 statków, osłaniany przez Grupę Eskortową B.2 – ON.138.Tuż przed północą
siedemnastego października obsadzono przypadającą na kwadrat AK 6977 pozycję w
linii dozoru, przystępując następnie do jej przemierzania w poszukiwaniu wroga.
Dwa dni później 19 października na pokładzie U 443 doszło do awarii
sterburtowej klapy wylotu spalin, której do czasu poprawy pogody (wzburzone
morze) nie można było jednak usunąć. Dwudziestego pierwszego października
(kwadrat marynarki AK 9411) po poprawie aury, wysłanej na pokład ekipie
naprawczej udało się usunąć wspomniany wyżej defekt, dzięki czemu ponownie
przywrócono okrętowi 100 % sprawność (przy pracach tych wyróżnił się OMasch
Bruno Rost). Następnego dnia o 15:00 w kwadracie AK 9988 U 443 nawiązał kontakt
z nieprzyjacielskim konwojem o którym niezwłocznie zameldowano dowództwu.
Wykrytym wrogim zgrupowaniem był składający się z 38 statków, osłaniany przez
Grupę Eskortową C2 konwój ON.139. Pięć godzin później o 20:00, podążający cały
czas za nieprzyjacielem U 443, w związku z nadchodzącą nocą rozpoczął podejście
w jego kierunku zamiarem przeprowadzenia pierwszego ataku. W mającym miejsce
pomiędzy 21:45 a 21:50 ataku (kwadrat marynarki BD 3544) w stronę trzech
jednostek wystrzelono pięć torped i tak:
- o 21:45 w stronę
jednokominowej jednostki dwie,
- o 21:46 w stronę
frachtowca dwie,
- o 21:50 z wyrzutni
nr V w stronę tankowca jedną.
Z w/w torped trzy
okazały się być celne, trafiając należący do brytyjskiego armatora Canadian
Pacific Steamships Ltd. z Montrealu statek towarowo – pasażerski Winnipeg II
(9.807 ton), który na skutek tego poszedł na dno oraz należący do brytyjskiego
armatora Anglo-Saxon Petroleum Co Ltd. z Londynu tankowiec Donnax (8.036 ton),
który zatonął 29 października (pozycja 48.04N/24.41W) w trakcie próby odholowania
go do najbliższego portu przez dwa holowniki marynarki tj. HMS Nimble i HMS
Marauder. Około 22:40 okręt von Puttkamera został wykryty przez jeden z okrętów
eskorty. W trakcie pobytu na głębokości A-20 (60 metrów) w pobliżu U 443
detonowały cztery serie po dwie bomby głębinowe, po których to Konstantin von
Puttkamer wydał rozkaz zejścia na głębokość A+60 (140 metrów). W wyniku
detonacji w/w bomb na U 443 chwilowo zgasło światło, poza tym jednak nie
odnotowano żadnych poważniejszych uszkodzeń. Dwudziestego trzeciego
października próbując zgubić wciąż polujące na okręt eskortowce o 04:30 na
polecenie dowódcy wypuszczono dwa pozoratory Bold. Ponad dwie godziny później o
06:50 po odpłynięciu prześladowców U 443 z powrotem pojawił się na powierzchni,
podejmując pościg za nieprzyjacielem, który w związku z kilkugodzinnym defektem
obu silników diesla zakończono ostatecznie o godzinie 08:00 dnia następnego.
Dwudziestego szóstego października o 22:47 na przebywającym aktualnie w
kwadracie AK 8467 okręcie von Puttkamera odebrano pochodzący z U 436 meldunek o
kontakcie z nieprzyjacielskim konwojem. w kierunku którego niezwłocznie się
skierowano, prosząc jednocześnie okręt Seibickiego o nadawanie sygnałów
naprowadzających. W/w wrogim zgrupowaniem był składający się z 45 statków,
osłaniany przez Grupę Eskortową A3 konwój HX.212. Dwa dni późnej 28
października poszukujący wroga U 443 o godzinie 18:10 (kwadrat marynarki AK
6639) zmuszony został do wykonania alarmowego zanurzenia przez nadlatujący
samolot. Wkrótce potem na zanurzonym okręcie uzyskano kontakt akustyczny ze
zbliżającą się jednostką nawodną zidentyfikowaną jako niszczyciel, w ucieczce
przed którym Konstantin von Puttkamer nakazał zejść na głębokość A+20 (100
metrów). W trakcie pobytu na tej głębokości, w bezpiecznej odległości od okrętu
detonowały bomby głębinowe. O 20:15 po odpłynięciu prześladowcy U 443 z
powrotem pojawił się na powierzchni, kontynuując dalej poszukiwania meldowanego
konwoju. W trakcie ich trwania dwadzieścia pięć minut później doszło do
spotkania i wymiany sygnałami rozpoznawczymi z U 383. Następnego dnia o 03:20
(kwadrat marynarki AL 4521) na kursie 140˚ dostrzeżono najpierw łunę pożaru a
wkrótce potem płonący tankowiec, w kierunku którego niezwłocznie się
skierowano. W momencie zbliżania się do celu U 443 został wykryty przez
asystujący płonącej jednostce eskortowiec, który następnie zmusił go do
ucieczki. Kilkanaście godzin później o 16:00 przebywający aktualnie w kwadracie
AL 5426 okręt von Puttkamera w związku z niskim stanem paliwa wynoszącym tylko
26 m3 przerwał dalsze poszukiwania wroga, rozpoczynając marsz w
stronę Brestu. Trzydziestego pierwszego października po stronie bakburty przed
dziobem o 07:50 (kwadrat marynarki AL 9825) dostrzeżono dwa cienie, w kierunku
których niezwłocznie się skierowano. W wykonanym trzydzieści pięć minut później
ataku, w kierunku jednego z celów zidentyfikowanego jako frachtowiec
wystrzelono dwie torpedy, które jednak spudłowały. Ze względu na niedostateczną
ilość paliwa Konstantin von Puttkamer zrezygnował z dalszych ataków, ponownie
obierając kurs na bazę w Breście. Jednak zanim jeszcze odpłynięto z miejsca
ataku o kontakcie z wrogiem powiadomiono dowództwo, wysyłając meldunek o
następującej treści:
„2 duże parowce, 1
niszczyciel, kurs SW, 14węzłów, AL 9825.”.
Pierwszego listopada
w związku ze zmianą czasu z letniego na zimowy na pokładzie U 443 o 04:00 na
wszystkich zegarach cofnięto czas o godzinę. Trzy dni później 4 listopada o
10:30 w punkcie Pt.346 okręt von Puttkamera spotkał się z dwoma dozorowcami, w
eskorcie których obrał kurs na Brest, gdzie ostatecznie przybył o 13:00,
kończąc trwający pięć tygodni patrol (35 dni). W trakcie jego trwania
przepłynięto 5.562 mile morskie na i pod powierzchnią.
Patrol 29.11.1942
– 22.12.1942)
29.11. U 443 pod
dowództwem Konstantina von Puttkamera o godzinie 15:00 opuścił Brest, by
zgodnie z otrzymanymi rozkazami przedrzeć się przez cieśninę Gibraltarską na
Morze Śródziemne aby następnie w oparciu o tamtejsze bazy zwalczać
nieprzyjacielską żeglugę na tym akwenie. Półgodziny później na zewnętrznej
redzie doszło do spotkania z przerywaczem zagród minowych Spbr.8, w eskorcie
którego skierowano się w stronę punktu Bruno 1. Po jego osiągnięciu, co miało
miejsce o 17:30 doszło do wymiany składy eskorty na dwa dozorowce, które
następnie towarzyszyły U 443 do punktu Pt.346, gdzie dotarto o 20:10. Po
pożegnaniu się z eskortę okręt von Puttkamera już samotnie drogą Kernbeisser
skierował się w stronę pozycji wyjściowej. Następnego dnia, po osiągnięciu
kwadratu BF 5765 o 08:23 wykonano zanurzenie rozpoczynając następnie podwodny
marsz w stronę wyznaczonego rejonu operacyjnego. Czwartego grudnia przebywający
50 mil od Przylądka Espartel U 443 o godzinie 08:00 zszedł w zanurzenie,
rozpoczynając następnie podwodny marsz w stronę wejścia do Cieśniny
Gibraltarskiej. Po mającym miejsce o 19:35 wynurzeniu, na kursie 90˚
dostrzeżono światła latarni na Przylądku Espatrtel. Wkrótce potem w związku z
planowanym na tę noc forsowaniem cieśniny Konstantin von Puttkamer ogłosił
alarm bojowy. Dwadzieścia minut później idący na powierzchni okręt został
oświetlony pociskami świetlnymi wystrzelonymi przez nieprzyjacielską grupę
dozorową, w ucieczce przed którą wkrótce potem wykonał alarmowe zanurzenie. W
trakcie skrytego marszu na głębokości A+20 (100 metrów) w pobliżu U 443 oprócz
detonacji bomb głębinowych rejestrowano także liczne impulsy azdyku. Po
oderwaniu się od prześladowców, już następnego dnia o godzinie 00:15 (kwadrat
marynarki CG 9594) Konstantin von Puttkamer zarządził wynurzenie i rozpoczęcie
forsowania cieśniny na powierzchni idąc z prędkością cała naprzód. Dzięki temu
ryzykowanemu manewrowi o 02:00 U 443 wpłynął na wody Morza Śródziemnego. W
kolejnych czterech godzinach idący wciąż na powierzchni okręt von Puttkamera
dwukrotnie zmuszony był chować się pod wodę raz o 03:38 po uzyskaniu namiaru na
pracujący w pobliżu radar (pobyt w zanurzeniu do 04:20) i drugi raz o 05:20
przed zbliżającym się niszczycielem (pobyt w zanurzeniu w związku z
nadchodzącym dniem aż do 18:40). Szóstego grudnia na płynącym w kierunku
wschodnim U 443 odebrano pochodzącą z FdU depeszę o następującej treści:
„Puttkamer jako
region ataku obsadzić kwadrat CH 84. W zatoce Arzew operuje Kelbling, przed
Oranem Franke.”.
O 21:10 (kwadrat
marynarki CH 8189) po dostrzeżeniu zbliżającego się snopu światła reflektora
lotniczego wykonano alarmowe zanurzenie. Wkrótce potem, w momencie gdy okręt
znajdował się na głębokości zaledwie 10 metrów w jego pobliżu detonowały dwie
bomby, które na szczęście spowodowały powstanie tylko nieznacznych uszkodzeń.
Jedenastego grudnia przebywający aktualnie w kwadracie CH 7680 U 443 o 07:30
zszedł w zanurzenie, kontynuując dalej marsz pod wodą. Siedem godzin później
(kwadrat marynarki CH 7684) hydroakustyk na okręcie von Puttkamera zameldował o
wielu kontaktach akustycznych z jednostkami nawodnymi, które po wynurzeniu
okazały się tworzyć odległy o zaledwie 4 mile morskie konwój, którym był KMF-4.
O 15:30 po zbliżeniu się do celu Konstantin von Puttkamer rozpoczął podejście w
kierunku nieprzyjacielskiego niszczyciela, którego następnie zamierzał
zaatakować. Niecałą godzinę później o 16:25 (kwadrat marynarki CH 7675) w
kierunku nieprzyjacielskiej jednostki wystrzelono dwie torpedy uzyskując po 2
minutach i 42 sekundach jedno trafienie. Dwie minuty po pierwszym ataku w
kierunku dużego frachtowca wystrzelono kolejne dwie torpedy, z których tylko
jedna okazała się być celna ponownie trafiając atakowany wcześniej niszczyciel,
którym był brytyjski HMS Blean (1.087 ton). Na skutek dwukrotnego storpedowania
brytyjska jednostka poszła na dno wraz z 89 członkami swojej załogi (96
uratowano). O 20:00 U 443 z powrotem pojawił się na powierzchni ładując baterie
akumulatorów i wentylując wnętrze. Trzy dni później 14 grudnia o 21:57 w
kwadracie CH 7679 nawiązano kontakt wzrokowy z kolejnym konwojem, którym był
TE-9. W mającym miejsce trzy minuty później ataku, w kierunku jednego z
płynących w nim statków wystrzelono salwę czterech torped, rejestrując po 3
minutach i 20 sekundach od ich wystrzelenia odgłos trafienia i dźwięki
charakterystyczne dla tonącej jednostki. Trafionym i zatopionym statkiem okazał
się być należący do brytyjskiego armatora Magee, Son & Co z West Hartlepool
frachtowiec Edencrag (1.592 tony). Osiemnastego grudnia poszukujący nowych
celów U 443 o 14:00 (kwadrat marynarki CH 8433) nawiązał kontakt wzrokowy z
płynącym w eskorcie niszczyciela frachtowcem, w stronę których niezwłocznie się
skierował. W mającym miejsce siedemnaście minut później ataku, w kierunku
statku wystrzelono dwie torpedy, które jednak spudłowały. Dalszych ataków ze
względu na brak możliwości wyjścia na dogodną pozycję już się nie podejmowano.
Następnego dnia przebywający aktualnie w kwadracie CH 8119 okręt von Puttkamera
ze względu na kończący się zapas paliwa o godzinie 04:00 rozpoczął marsz w
kierunku bazy w La Spezii, gdzie przybył 22 grudnia o 11:00, kończąc trwający
ponad trzy tygodnie patrol (23 dni). W trakcie jego trwania U 443 przepłynął
3.275 mil morskich na i 734 mile morskie pod powierzchnią.
Patrol 3
(16.02.1943 – 23.02.1943)
16.02. U 443 pod
dowództwem Konstantina von Puttkamera o godzinie 14:00 opuścił bazę La Spezia,
by zgodnie z otrzymanym rozkazem zwalczać nieprzyjacielską żeglugę w zachodniej
części Morza Śródziemnego. Następnego dnia na okręcie von Puttkamera odebrano
pochodzącą z FdU depeszę o następującej treści:
„Rejon ataku dla
Puttkamera to kwadrat CH 83.”.
Dwudziestego
trzeciego lutego w godzinach porannych przebywający w położonym na zachód od
Algieru, wyznaczonym rejonie operacyjnym (kwadrat marynarki CH 8359) U 443
został wykryty i zmuszony do wykonania alarmowego zanurzenia przez
nieprzyjacielski samolot, którego załoga o kontakcie z wrogiem powiadomiła
lokalne dowództwo, które na jego poszukiwania wysłało grupę z.o.p. w składzie:
niszczyciele eskortowe HMS Bicester, HMS Lamerton, HMS Wheatland i HMS Wilton.
Jako pierwszy z zanurzonym okrętem von Puttkamera kontakt azdykiem uzyskał HMS
Bicester, który wkrótce potem przeprowadził atak zrzucając serię dziesięciu
bomb głębinowych nastawionych na detonacje na głębokościach od 30 do 70 metrów.
Zanim brytyjska jednostka przystąpiła do wykonywania drugiego ataku jej
wachtowi zameldowali o dojrzeniu pojawiających się na powierzchni szczątków.
Dowódca niszczyciela Lt.Cdr. S.W.F. Bennetts wydał rozkaz ich wyłowienia ale
zanim do tego doszło do ataków przystąpiły dwa kolejne niszczyciele: HMS
Wheatland, który zrzucił 10 bomb głębinowych (detonacje na głębokościach od 30
do 70 metrów) oraz HMS Lamerton, który zrzucił ich pięć (detonacje na
głębokości 30 metrów). Wkrótce potem także i HMS Bicerton wykonał atak (drugi),
ponownie zrzucając dziesięć bomb głębinowych. Po ich detonacji oraz powrocie na
miejsce ataku załoga okrętu Bennettsa wyłowiła z wody dwie pokrywy, drzwi od
szafy, kawałki drewna oraz najprawdopodobniej fragmenty ludzkich ciał. Na ich
podstawie oraz na podstawie przechwyconych depesz Enigmy o zaginięciu U 443
brytyjska admiralicja przyznała HMS Bicerton główną rolę w jego zatopieniu a
pozostałym jednostkom przypisała współudział.
* *
*
|
Członkowie załogi U 443 polegli w dniu
23.02.1943 (w kolejności alfabetycznej):
|
|
Nazwisko, Imię
|
Ranga
|
Urodzony
|
|
Balzer, Karl
|
MtrOGfr.
|
26.02.1922
|
|
Beelitz, Walter
|
MtrGfr
|
29.08.1922
|
|
Behlau, Heinz
|
MechGfr
|
01.10.1921
|
|
Berlak, Fritz
|
MtrGfr
|
10.10.1921
|
|
Bock, Heinz
|
MtrGfr.
|
15.09.1924
|
|
Brandt, Karl-Heinz
|
MaschMt.
|
30.03.1919
|
|
Brüsinski, Ulrich
|
MaschGfr.
|
23.08.1922
|
|
Dost, Heinz
|
MaschMt.
|
24.08.1919
|
|
Dunker, Bruno
|
MtrGfr.
|
14.12.1922
|
|
Engel, Wilhelm
|
OMasch
|
07.09.1914 Hagen
|
|
Esefelder, Rudolf
|
MaschGfr.
|
19.09.1923
|
|
Falcke, Horst
|
Lt.z.S.
|
12.08.1920
|
|
Faupel, Otto
|
MaschMt.
|
09.03.1920
|
|
Förster, Wilhelm
|
MaschGfr.
|
20.12.1923
|
|
Garben, Walter
|
BtsMt
|
02.12.1920
|
|
Gehnen, Jakob
|
MaschGfr.
|
31.07.1922
|
|
Geisler,
Gregor-Alfons
|
MtrGfr.
|
22.11.1924
|
|
Herzog, Arthur
|
MechMt
|
22.11.1919
|
|
Jamber, Johann
|
FkGfr
|
17.08.1922
|
|
Jansen, Wilhelm
|
FkGfr
|
28.01.1924
|
|
Keller,
Günther-Wolfgang
|
MtrOGfr.
|
15.06.1921
|
|
Kern, Hermann
|
MaschOGfr
|
26.11.1921
|
|
Kirst, Karl-Jean
|
MaschOGfr
|
23.10.1922
|
|
Körner, Horst
|
MaschMt
|
14.02.1921
|
|
Kreymann, Heinrich
|
BtsMt
|
03.10.1919
|
|
Krohn, Manfred
|
MechGfr.
|
19.08.1923
|
|
Krumbügel, Otto
|
MaschMt.
|
22.11.1919
|
|
Kunde, Horst
|
MaschGfr.
|
28.11.1922
|
|
Lang, Werner
|
MtrOGfr.
|
16.09.1923
|
|
Liedtke, Hans
|
MaschOGfr
|
25.02.1923
|
|
Lüllau, Harald
|
MechGfr
|
07.01.1924
|
|
Müller, Robert
|
FkOGfr
|
21.06.1922
|
|
Nagel, Hans
|
MaschGfr.
|
09.03.1923
|
|
Nolte, Karl
|
FkMt.
|
13.11.1920
|
|
Otterbein, Hans
|
OStrm
|
25.01.1917
|
|
Peters, Peter
|
MtrGfr.
|
20.06.1923
|
|
Puhl, Anton
|
MaschGfr
|
21.01.1921
|
|
Puttkamer von,
Konstantin.
|
OLt.z.S.01.10.30
|
31.07.1917
Swinemünde
|
|
Reimer, Hein-Heinz
|
MaschGfr.
|
23.05.1922
|
|
Roch, Gerhard
|
Lt.z.S.
|
07.10.1921
|
|
Rost, Bruno
|
OMasch
|
04.01.1914
|
|
Scheib, Ernst
|
MaschMt
|
12.05.1921
|
|
Schröder, Walter
|
BtsMt
|
23.01.1919
|
|
Skorsetz, Günter
|
MtrGfr
|
23.09.1921
|
|
Strohschein,
Günther
|
MtrGfr
|
15.05.1924
|
|
Teichert, Christian
|
OLt.ing
|
21.02.1920
|
|
Volmari, Heinrich
|
MaschGfr.
|
18.10.1922
|
|
Werner, Peter
|
MtrGfr.
|
03.02.1924
|
* * *
|
Bibliografia:
|
|
http://uboat.net
|
|
http://www.ubootwaffe.net
|
|
http://uboatarchive.net/
|
|
http://www.wlb-stuttgart.de/seekrieg/chronik.htm
|
|
http://www.u-boot-archiv.de/
|
|
http://www.u-historia.com/
|
|
Blair Clay -
Hitlera Wojna U-bootów tom I i II
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die U-boot-Kommandanten tom 1
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Der U-Boot-Bau auf Deutschen Werften von 1935
bis 1945 tom 2
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Erfolge von September 1939
bis Mai 1945 tom 3
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Verluste von September 1939
bis Mai 1945 tom 4
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von
1939 bis Mai 1945 tom 5
|
|
Ritschel Herbert -
Kurzfassung Kriegstagebücher Deutscher U-boote 1939 - 1945
|
|
Rohwer Jürgen: Axis
Submarine Successes 1939 - 1945
|
|
Trojca Waldemar -
U-bootwaffe 1939-1945 cz. 1, 2, 3
|
|
Urbanke Axel - Die
Versorger der "Grauen Wolfe"
|
|
Wynn Kenneth
U-Boot-Operationen im Zweiten Weltkrieg Einsatzgeschichte U1-U510 tom 1
|
* * *
Poniżej: godło U 443 (źródło: internet).
Poniżej: ofiara
torped U 443 – brytyjski niszczyciel eskortowy HMS BLEAN (źródło: internet).
