Z cyklu muzea morskie/jednostki muzealne ... cz. 44 - Trałowiec M 20

 

M 20 – przybrzeżny trałowiec typu M15 (zaprojektowanego przez biuro projektowe Jac Iverssen), zbudowany w 1941 roku przez stocznię Neglingevarvet ze Sztokholmu dla Marynarki Wojennej Królestwa Szwecji. W służbie od 18.12.1941 roku. W trakcie trwania II Wojny Światowej - od 1941 do 1945 roku HMS M 20 operował w rejonie cieśnin prowadząc patrole i rutynowe trałowania szwedzkich wód terytorialnych. Z ciekawszych wydarzeń z tych lat warto wymienić uratowanie setki duńskich żydów w cieśninie Örseund. Lata 1945 – 1946 to powojenne trałowanie wód u zachodnich wybrzeży Szwecji. Okres od 1946 do 1952 roku trałowiec spędził na dalszym trałowaniu szwedzkich wód oraz na wykonywaniu rejsów szkoleniowych. Lata 1952 do 1959 to odstawienie HMS M 20 do rezerwy w Nya Varvet w Goeteborgu. Rok 1960 trałowiec spędził na trałowaniu akwenu pomiędzy Varberg a Grenå. Lata 1961 – 1964 to kolejne trałowania oraz kolejne rejsy szkoleniowe. Okres od 1964 do 1967 to kolejny pobyt w odstawce w Nya Varvet w Geteborgu. W okresie od 1967 do 1992 roku HMS M-20 już pod nową nazwą – HMS SKULD był wykorzystywany jako jednostka testowa w ramach FMV. W 1993 roku nasz bohater w stoczni Ö-Varvet w Öckerö zostaje przebudowany na jednostkę szkolną. W nowej roli dawny M-20 pływa do roku 2004, kiedy to zapada decyzja o jego wycofaniu. W 2005 roku okręt zostaje przejęty przez Szwedzkie Muzea Morskie i zamieniony w pływające muzeum morskie, utrzymywane i zarządzanie przez stowarzyszenie "Föreningen M 20". W latach 2020 – 2021 jednostka przeszła gruntowny remont i renowację w stoczni Beckholmen. 1 grudnia 2021 roku M-20 obchodził swoje 80 urodziny.

*     *     *

Dane techniczne
Wyporność:	67~70 ton
Wymiary (d. x sz. x. z.):	27,7 x 5,1 x 1,6 m
Kadłub:	kompozytowy, zbudowany z dębu oraz mahoniu na stalowym szkielecie, nadbudówka wykonana z aluminium
Napęd:	w momencie ukończenia: 2 silniki wysokoprężne Frichs o mocy 200 KM każdy
	po wymianie: 2 silniki wysokoprężne Scania Vabis DS11 każdy o mocy 195 kW (265 KM)
	2 wały napędowe zakończone 2 x 3 płatowymi śrubami (pierwotnie były to śruby KaMeWa)
Ster:	pojedynczy, obsługiwany przez elektrohydrauliczną maszynkę sterową
Prędkość:	13 węzłów
Wyposażenie pomocnicze (obecny stan):	2 zestawy prądotwórcze składające się z silników wysokoprężnych Valmet 320 i generatorów Stanford BCM
Uzbrojenie (w czasach służby jako trałowiec):	1 x I działo automatyczne 20/63 K.66 M40 kal. 20 mm
Wyposażenie przeciwminowe (w czasie służby jako trałowiec):	trał mechaniczny
Zbiorniki:	paliwo: 3.000 l.
Załoga (w czasie służby jako trałowiec):	11 os.

*     *     *

Bibliografia

https://minsveparen.se

Bernard Prézelin – The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World 1990/1991

*     *     *

Poniżej: M-20 w Geteborgu, 27.07.2024 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Z cyklu muzea morskie/jednostki muzealne ... cz. 43 - FS ARGONAUTE (S636)

FS ARGONAUTE (S 636) – francuski mały konwencjonalny okręt podwodny typu Arethuse, zbudowany w 1958 roku przez stocznię Direction des Constructions Navales de Cherbourg dla Marine Nationale. W dniu 7 lutego 1958 roku okręt przeszedł pierwsze statyczne próby zanurzenia w basenie Napoleona nr III. W dniach 20 – 22 lutego testowano na nim silniki elektryczne a 27 – 28 lutego i 3- 4 marca działanie chrap. 20 marca przeprowadzono próbne zanurzenie. 17, 18 i 20 czerwca okręt przeszedł testy wyposażenia i uzbrojenia. Ostatnie próby w morzu przeprowadzono w dniach 8, 9 i 12 lipca. 31 lipca ARGONAUTE wyruszył w swój pierwszy dłuższy rejs wytrzymałościowy, opuszczając Cherbourg, by następnie idąc w zanurzeniu przez Cieśninę Gibraltarską skierować się do bazy w Tulonie (po drodze odwiedzono Lizbonę – pobyt 9 – 12 sierpień oraz Oran – pobyt 15 – 18 sierpień). Na miejsce okręt dotarł 22 sierpnia, gdzie został przyporządkowany do 1 Dywizjonu Okrętów Podwodnych, który zresztą wkrótce został przemianowany na Śródziemnomorski Dywizjon Okrętów Podwodnych. Oficjalne wcielenie do służby miało miejsce w dniu 23 października w bazie w Tulonie. Niedługo potem okręt został podporządkowany 11 Grupie Okrętów Podwodnych GSM 11 z bazą w Mers-el-Kebir, w ramach której operował do 1962 roku, prowadząc patrole u wybrzeży Algierii w trakcie trwającej tam wojny. Odmianą od ww. działań był udział okrętu w Przeglądzie Floty Oran – Mers-el-Kebir wraz z bliźniaczym FS ARETHUSE i krążownikiem FS COLBERT. W trakcie jego trwania FS ARGONAUTE był wizytowany przez Ministra Sił Zbrojnych Pierra Guillaumat oraz szefa sztabu generalnego marynarki wojennej admirała Henry`ego Normy. Od 1963 roku okręt z powrotem wchodził w skład Śródziemnomorskiego Dywizjonu Okrętów Podwodnych. 1 czerwca tego roku FS ARGONAUTE odwiedził Port Vendres.11 lutego 1975 roku z okazji 16 rocznicy wcielenia do służby FS ARETHUSE na wodach w pobliżu Tulonu wykonano sesję zdjęciową z udziałem wszystkich jednostek tego typu. 20 lipca Śródziemnomorski Dywizjon Okrętów Podwodnych (4 jednostki typu Arethuse i 7 typu Daphne) otworzył swoje bramy dla mieszkańców Tulonu oraz turystów, udostępniając do zwiedzania okręty podwodne: FS FLORE, FS DIANE, FS VENUS, FS DORIS, FS AMAZON i FS ARGONAUTE. W maju 1978 roku FS ARGONAUTE wraz z bliźniaczym FS AMAZON odwiedził położony na Sardynii włoski port La Maddalena. 31 lipca 1982 roku, po prawie 24 latach służby na FS ARGONAUTE po raz ostatni spuszczono banderę. W trakcie tych lat okręt spędził łącznie 2147 dni w morzu, 32.700 godzin pod wodą oraz przepłynął dystans 210.400 mil morskich (czyli dystans odpowiadający dziesięciokrotnemu opłynięciu globu)

W tym samym też roku 1982 Stowarzyszenie Przyjaciół Muzeum Oceanu Atlantyckiego (l'Association des amis du Muse de la mer pour l'Atlantique) postanowiło uratować ARGONAUTE przed pocięciem na złom, rozpoczynając zmierzające w tym kierunku starania. W grudniu 1984 roku Minister Sił Zbrojnych Charles Hernu postanowił przekazać wycofany okręt  stowarzyszeniu i muzeum Cite des sciences et de l'industrie w La Villette Park w Paryżu. W 1988 roku zapada decyzja, że okręt trafi do Paryża. Całym przedsięwzięciem miał kierować inżynier Picollet a jego koszt wyniósł 10 milionów franków. 21 sierpnia 1989 roku, w jednym z doków Arsenału w Tulonie ARGONAUTE został wprowadzony i osadzony na zanurzalnym pontonie a następnie odpowiednio przygotowany (w celu zmniejszenia wysokości odcięto kiosk) i zabezpieczony, do odbycia długiej podróży do portu w Le Havre. 24 sierpnia zestaw holowniczy opuszcza Tulon, by ostatecznie 13 września osiągnąć port docelowy. Następnie Sekwaną okręt jest holowany do Genevilliers, gdzie do kadłuba zamontowano dodatkowe 12 pontonów, mających na celu zmniejszenie jego zanurzenia do 3 metrów. Następnie tak przygotowany kadłub ARGONAUTE zostaje przeholowany kanałem St. Denis (pokonując po drodze 7 śluz) i St. Martin do Nabrzeża w Canal de l'Ourcq, skąd ostatni etap swojej podróży miał odbyć już lądem. 10 października przy pomocy dwóch żurawi kadłub okrętu zostaje podniesiony z wody a następie posadowiony na wieloosiowej platformie samojezdnej (96 kół), na której to pokonuje dystans 400 metrów, by następnie przy pomocy tych samych dwóch żurawi zostać posadowionym na uprzednio przygotowanym betonowym postumencie. Po kilkunastu miesiącach prac adaptacyjnych, w styczniu 1991 roku ARGONAUTE (S636) zostaje oficjalnie otwarty dla publiczności, wchodząc w skład ekspozycji Cite des sciences et de l'industrie mieszczącego się przy 30 Avenue Corentin Cariou, w 19 Dzielnicy Paryża.

*     *     * 

Planując wizytę na pokładzie Argonauty warto wpierw odwiedzić stronę internetową Cite des sciences et de l'industrie - https://www.cite-sciences.fr/en/home w celu nabycia biletu zarówno w celu zwiedzenia całego kompleksu jak i samego Argonauty, który choć otwarty jest od wtorku do niedzieli w godzinach od 10:00 do 19:00, to bilety kupuje się na konkretną godzinę (podobnie jak na naszego Sokoła). Uwaga: okręt jest niedostępny dla osób z ograniczeniami ruchowymi oraz jest dość ciasny – jak ktoś myśli, że ORP SOKÓŁ w wersji muzealnej jest klaustrofobiczny to zapraszam na Argonautę. Kierunek zwiedzania biegnie od rufowego przedziału załogowego przez wszystkie, kolejne przedziały aż do dziobowego przedziału torpedowego, gdzie ostatecznie opuszczamy pokład okrętu. Co ważne każde z miejsc czy urządzeń jest podpisane w języku francuskim i angielskim.

*     *     *

Jednostki typu Arethuse
Nazwa	Stocznia	Wodowanie	W służbie	Status
FS ARETHUSE S635	DCN Cherbourg	09.11.1957	01.02.1959	Wycofany 03.04.1979, zatopiony jako okręt-cel 07.05.1982
FS ARGONAUTE S636	DCN Cherbourg	29.06.1957	23.10.1958	Wycofany 31.07.1982, od 08.1989 okręt muzeum w Muzeum La Villette
FS AMAZON S637	DCN Cherbourg	03.04.1958	06.07.1959	Wycofany 02.06.1980, zatopiony jako okręt-cel 10.08.1989
FS ARIADNE S638	DCN Cherbourg	12.09.1958	16.03.1960	Wycofany 31.03.1981, zatopiony jako okręt-cel 25.05.1985

*     *     *

Dane techniczne
Wyporność:	na powierzchni: 543 t.
	w zanurzeniu 669 t.
Wymiary (d. x sz. x. z.):	49,60 x 5,80 x 4 m
Kadłub:	konstrukcja dwukadłubowa
Głębokość zanurzania:	powyżej 200 m
Napęd:	2 silniki wysokoprężne SEMPT-Pielstick o mocy 790 kW
	1 silnik elektryczny o mocy 970 kW
	wał napędowy zakończony pojedynczą śrubą
Stery:	dziobowe / rufowe
Prędkość:	na powierzchni: 12.5 w.
	w zanurzeniu	na silniku elektrycznym: 16 w.
		na chrapach: 7 w.
Zasięg:	b.d.
Wyposażenie pomocnicze:	chrapy do marszu w zanurzeniu na silnikach wysokoprężnych
Uzbrojenie:	4 x I dziobowe wyrzutnie torpedowe kal.550
	8 torped
Peryskopy:	2
Wyposażenie elektroniczne / nawigacyjne:	detektor radarowy
	sonar aktywny DUUA I w 1981 zastąpiony przez model DUUA II
	sonar pasywny DUUX 2
	urządzenia nawigacyjne
	systemy łączności
Załoga:	6 oficerów i 34 podoficerów i marynarzy.

*     *     *

Bibliografia

Bernard Prézelin – The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World 1990/1991

https://www.netmarine.net/bat/smarins/argonaut/caracter.htm

*     *     *

Poniżej: FS ARGONAUTE widziany z zewnątrz, Paryż 11.2024 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).

Budynek z którego rozpoczynamy zwiedzania okrętu oraz peryskop, przez który z poziomu -1 (wystawy) możemy oglądać okolicę.

Poniżej: FS ARGONAUTE (S636) w miniaturce

Poniżej: FS ARGONAUTE (S636) z wizytą na pokładzie, Paryż 11.2024 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).

Tablice informacyjne

Ciekawy pomysł na pokazanie konstrukcji kadłuba okrętu.

Rufowy przedział załogowy

 

 

 

 

 

Przedział silników elektrycznych i wysokoprężnych

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kwatery podoficerów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Centrala

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kwatery oficerów

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dziobowy przedział torpedowy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kadłub okręty widziany od spodu

Poniżej: ekspozycja poświęcona okrętom podwodnym i podbojowi głębin, mieszcząca się na poziomie -1 budynku, z którego rozpoczynajmy zwiedzanie FS ARGUNAUTE, Paryż 11.2024 r. (aby powiększyć kliknij na zdjęcie).