U 444 Typ VIIC
|
|
Stocznia:
|
F. Schichau GmbH, Danzig
|
|
Numer
zamówienia:
|
1499
|
|
Zamówienie:
|
13.04.1940
|
|
Położenie
stępki:
|
10.02.1941
|
|
Wodowanie:
|
26.02.1942
|
|
Wcielenie
do służby:
|
09.05.1942
|
|
Numer
pocztowy:
|
M 46 179
|
|
Przebieg
służby:
|
|
09.05.1942 – 31.12.1942
|
8 Flotylla U-bootów, Danzig
(szkolenie załogi)
|
|
01.01.1943 – 11.03.1943
|
3 Flotylla U-bootów, La Pallice
(służba frontowa)
|
|
11.03.1943
|
Zatopiony na wodach Północnego
Atlantyku (pozycja 51.14N, 29.18W) bombami głębinowymi oraz taranowaniem
przez brytyjski niszczyciel HMS Harvester oraz przez ponowne taranowanie tym
razem przez francuską korwetę FFL Aconit.
|
|
Dowódcy:
|
|
09.05.1942 – 11.03.1943
|
OL Albert Langfeld
|
|
Liczba
patroli:
|
2
|
|
Zatopione/uszkodzone
statki handlowe:
|
0
|
0
|
|
Zatopione/uszkodzone
okręty wojenne:
|
0
|
0
|
|
Zestrzelone/uszkodzone
samoloty:
|
0
|
0
|
|
Okres
służby U 444 przed rozpoczęciem wykonywania patroli bojowych:
|
|
10.05. – 01.06.1942
|
Danzig – próby okrętu w ramach
UAG.
|
|
02.06. – 05.06.1942
|
Gotenhafen – próby broni
torpedowej w ramach TEK.
|
|
06.06. – 07.06.1942
|
Rønne/Bornholm – próby hydrofonów
w ramach UAG-Schall.
|
|
08.06. – 10.06.1942
|
Kiel – próby okrętu w ramach UAK.
|
|
12.06. – 14.06.1942
|
prace naprawcze realizowane przez
miejscową stocznię Holm.
|
|
15.06. – 07.07.1942
|
Hela – szkolenie w morzu w ramach
Agru-Front.
|
|
09.07. – 12.07.1942
|
Gotenhafen – teoretyczne
szkolenie z zakresu taktyki.
|
|
13.07. – 18.07.1942
|
Danzig – prace remontowe
wykonywane przez miejscową stocznię F. Schichau Werft.
|
|
20.07. – 30.07.1942
|
Pillau – szkolenie i ćwiczenia w
strzelaniu torpedami w ramach 26 Flotylli U-bootów.
|
|
01.08. – 05.08.1942
|
Danzig – oddelegowanie okrętu do
służby szkoleniowej w ramach 22 Flotylli U-bootów.
|
|
06.08.1942
|
kwadrat AO 9464 – podczas ćwiczeń
U 444 taranuje przebywający w pobliżu U 612, który w wyniku tego idzie na
dno.
|
|
07.08. – 19.08.1942
|
Danzig – naprawa uszkodzonej
części dziobowej realizowana przez miejscową stocznię F. Schichau Werft.
|
|
20.08. – 30.09.1942
|
Danzig – służba szkoleniowa w
ramach 22 Flotylli U-bootów.
|
|
01.10. – 02.10.1942
|
Danzig – przygotowanie okrętu do
ćwiczeń z zakresu taktyki.
|
|
03.10. – 14.10.1942
|
Gotenhafen – ćwiczenia taktyczne
w ramach 27 Flotylli U-bootów.
|
|
06.10.1942
|
Danzig – lekka kolizja na
wysokości stoczni Holm z U 267.
|
|
15.10. – 19.10.1942
|
Danzig – dołożenie balastu.
|
|
20.10. – 10.12.1942
|
Kiel – przegląd okrętu oraz prace
konserwacyjne realizowane przez miejscową stocznię Deutsche Werke.
|
|
11.12. – 16.12.1942
|
Kiel – przygotowanie okrętu do
wyjścia na pierwszy patrol bojowy.
|
|
|
|
|
|
Patrol 1
(17.12.1942 – 03.02.1943)
17.12. U 444 pod
dowództwem Alberta Langfelda o godzinie 08:00 opuścił Kiel, by zgodnie z
otrzymanymi rozkazami zwalczać nieprzyjacielską żeglugę na wodach Północnego Atlantyku.
O 11:34 tego samego dnia, po mającym miejsce na rucie nr 15 spotkaniu z
trałowcem, w jego eskorcie skierowano się następnie w stronę Dużego Bełtu. 18
grudnia o 09:00, w kwadracie AO 4469 doszło do wymiany składu eskorty na nową,
w towarzystwie której obrano kurs na bazę w Kristiansand, gdzie przybyto o
22:30. Po uzupełnieniu tam zapasów paliwa jeszcze przed północą tego samego
dnia wyruszono w dalszą drogę. Dziewiętnastego grudnia o 16:39 zawinięto do
bazy w Egersund, gdzie na pokład okrętu NK 6 przekazano jedną z posiadanych
torped w której wykryto defekt. Po zakończeniu wyładunku oraz po przenocowaniu,
następnego dnia o 10:00 w towarzystwie
eskorty wyruszono w dalszą drogę, kierując się na Imsen Bake. Ponad cztery
godziny później o 14:20, po osiągnięciu kwadratu AN 3123 pożegnano się z
eskortą kontynuując dalej marsz już samotnie. Dwudziestego trzeciego grudnia o
13:00 (kwadrat marynarki AF 4157), po dostrzeżeniu w pobliżu nieprzyjacielskiego
niszczyciela, który nagle wyłonił się ze szkwału deszczowego wykonano alarmowe
zanurzenie, pozostając następnie pod woda przez czterdzieści minut. Pięć dni
później 28 grudnia o godzinie 13:05 na pokładzie U 444 odebrano pochodzącą z
BdU depeszę o następującej treści:
„Następujące
okręty utworzą grupę Falke i obsadzą od 31 grudnia, godziny 04:00 linię dozoru
od AL 4882 do 9785. Kolejność: U 357, U 444, U 167, U 384, U 525, U 563, U 404,
U 333, U 706, U 257, U 71, U 441.”.
Trzydziestego grudnia
o 14:00 osiągnięto przypadającą na kwadrat AL 4897 wyznaczoną pozycję w
zgrupowaniu, przystępując niezwłocznie do jej przemierzania w poszukiwaniu
wroga. Drugiego stycznia o 21:45 na okręcie Langfelda odebrano pochodzącą z
dowództwa depeszę o następującej treści:
„Grupa Falke, 3
stycznia, godzina 10:30, w kolejności: U 631, U 444, U 167, U 384, U 525, U
563, U 404, U 333, U 706, U 257, U 71, U 572 przebywać w linii rozpoznania od
BD 3239 do BE 4226. U 441 przedłuża linię w kierunku NW o 20 mil morskich.”.
W nadchodzących
dniach głównym celem dla operującej w środkowej części Północnego Atlantyku
grupy były następujące konwoje: ON.158 (35 statków, Grupa Eskortowa C4), ON.159
(31 statków, Grupa Eskortowa B2) i ON.160 (25 statków, Grupa Eskortowa C2),
które jednak dzięki przechwyconym i odszyfrowanym depeszom Enigmy, otrzymały
polecenie zmiany swojej trasy, opływając niebezpieczny rejon niewykryte przez
żaden z okrętów. Siódmego stycznia o 22:34 (kwadrat marynarki AK 3895) z
pomostu U 444 na kursie 230˚ dostrzeżono światła dwóch jednostek nawodnych, w kierunku
stronę niezwłocznie się skierowano. Wkrótce potem zidentyfikowano cele jako idące
z zapalonymi światłami szwedzkiej bandery frachtowce Sveadrott i Glimmaren,
które następnie puszczono wolno nie dokonując nawet próby ich zatrzymania w
celu przejrzenia ich manifestu pokładowego. Dziewiątego stycznia na
przebywającym aktualnie w kwadracie AK 3985 okręcie Langfelda o godzinie 17:30
odebrano pochodzący z U 632 meldunek o kontakcie z konwojem w AK 3838. Pomimo
podjętej niemal natychmiast próby przechwycenia nieprzyjaciela nie udało się go
jednak odnaleźć. Siedemnastego stycznia o 12:42 (kwadrat marynarki AK 3432) w
celu dokonania porównania wymieniono się namiarami pozycyjnymi z przebywającym
w pobliżu U 631. Tydzień później 24 stycznia przebywający aktualnie w kwadracie
AL 7231 U 444 rozpoczął marsz w stronę bazy w La Pallice. Trzeciego lutego o
13:40 w kwadracie BF 6843 doszło do spotkania z eskortą, w towarzystwie której
skierowano się w stronę bazy. Czterdzieści minut później o 14:20 do mini
konwoju dołączył kolejny powracający do bazy U-boot, którym był U 384. Tego
samego dnia o 18:30 osiągnięto La Pallice kończąc trwający równo siedem tygodni
patrol (49 dni). W trakcie jego trwania przepłynięto 6.385 mil morskich na i
470 mil morskich pod powierzchnią.
Patrol 2 (01.03.1943
– 11.03.1943)
01.03. U 444 pod
dowództwem Alberta Langfelda opuścił bazę w La Pallice, by zgodnie z otrzymanymi
rozkazami skierować się w stronę kwadratu BE 42 a następnie oczekiwać na dalsze
instrukcje. Cztery dni później 5 marca o 04:07 w dowództwie odebrano pochodzący
z przebywającego aktualnie w kwadracie BE 55 okrętu Langfelda meldunek
pozycyjny. Od tego też dnia U 444 zgodnie poleceniem BdU, w ramach zgrupowania
Neuland prowadził działania przeciwko płynącym w kierunku wschodnim konwojom.
Ósmego marca zgrupowanie Neuland oraz inne o nazwie Ostmark otrzymało z
dowództwa polecenie przechwycenia i zaatakowania meldowanego przez B-Dienst,
składającego się z 60 statków, osłanianego przez Grupę Eskortową B3 konwoju
HX.228. Dziesiątego marca o 17:57 (kwadrat marynarki BE 2345) U 444 jako jeden
z pierwszych okrętów zgrupowania Neuland nawiązał kontakt wzrokowy z w/w
konwojem o którym zameldował niezwłocznie dowództwu, wysyłając do niego
meldunek o kontakcie o następującej treści:
„BE 2345 – konwój,
kurs 60 stopni.”.
O 20:37 śledzący
wroga okręt Langfelda nadał kolejny meldunek o następującej treści:
„Nieprzyjaciel
steruje 50 stopni, prędkość 10 węzłów.”.
Ostatnia z w/w
transmisji musiała zostać jednak namierzona przez nieprzyjaciela bowiem U 444
został wykryty a następnie zmuszony do ucieczki przez jeden z eskortowców, w
wyniku czego utracił kontakt z konwojem, który ponownie udało mu się odzyskać
tuż po północy następnego dnia o 00:29 (kwadrat marynarki AK 9877). O odzyskaniu
kontaktu niezwłocznie zameldowano dowództwu. Ponad dwie godziny później, około
02:42 w kwadracie AK 9872 okręt Langfelda wykonał swój pierwszy atak,
wystrzeliwując w kierunku płynących w konwoju statków torpedy, które jednak spudłowały.
Zaobserwowane przez wachtowych pojedyncze trafienie, które mylnie wzięto za
własne pochodziło od trafionego w tym samym czasie wystrzeloną przez U 757
torpedą, należącego do amerykańskiego armatora Waterman Steamship Co z Mobile
frachtowca William C. Gorgas (7.197 ton), który kilka godzin później
ostatecznie poszedł na dno. O świcie idący na powierzchni za konwojem U 444
został dostrzeżony przez będący jednocześnie okrętem flagowym dowódcy eskorty
konwoju brytyjski niszczyciel HMS Harvester. Powiadomiony o tym fakcie dowódca
eskorty A. A. Tait rozkazał otworzyć w kierunku napastnika ogień oraz zwiększyć
prędkość z zamiarem przeprowadzenia jego taranowania. Niedługo potem HMS
Harvester staranował U 444 przechodząc dziobem po jego pokładzie rufowym.
Powstała w wyniku tego manewru dziura w kadłubie okrętu Langfelda nie była jednak
na tyle duża aby posłać go na dno natomiast uniemożliwiała mu wykonanie manewru
zanurzania. Dodatkowo jakby tego było mało doszło do szczepienia się obu
okrętów i zanim nastąpiło ich rozdzielnie HMS Harvester doznał uszkodzenia obu
wałów napędowych oraz jednej ze śrub, w wyniku czego ograniczeniu uległa jego
prędkość. W tym samym też czasie na polecenie Alberta Langfelda załoga
przystąpiła do opuszczania pokładu skazanego w jego ocenie na zagładę U 444 ale
bardziej zainteresowany losem własnego okrętu A.A. Tait podjął z wody tylko
jednego z 45 rozbitków, po czym skierował się w stronę konwoju, po drodze
ratując jeszcze rozbitków z w/w frachtowca Williama M. Gorgas. Na uszkodzony
niszczyciel natknął się poszukujący konwoju U 432, który następnie w krótkich
odstępach czasu wystrzelił w jego kierunku dwie torpedy, które posłały go na
dno wraz z 149 członkami załogi (w tym i Cdr A.A. Taitem). Wkrótce potem na
miejsce zatonięcia brytyjskiego okrętu przybyła mająca pierwotnie go osłaniać
francuska korweta FFL Aconit, która natknęła się na liczne szczątki oraz
unoszących się na wodzie rozbitków. Zanim jednak francuski okręt przystąpił do
akcji ratunkowej jego dowódca Jean Levasseur otrzymał informację o dostrzeżeniu
przez jednego z wachtowych przebywającego w pobliżu U-boota, co spowodowało, że
wydał on rozkaz zmiany kursu oraz zwiększenia prędkości do całej naprzód
zamierzając staranować nieprzyjaciela, którym były już raz staranowany przez
Harvestera wciąż unoszący się na wodzie U 444. Na skutek kolejnego uderzenia
okręt Langfelda przełamał się na dwie części, po czym poszedł na dno. Wkrótce
potem francuska jednostka podniosła z wody dostrzeżonych przez wachtowych
trzech członków załogi U 444 (pozostałych 41 wraz z dowódcą utonęło bądź zmarło
na skutek wychłodzenia organizmu), po czym skierowała się z powrotem w stronę
miejsca zatopienia niszczyciela. W trakcie tego marszu FFL Aconit uzyskał
kontakt azdykowy ze sprawcą zatopienia, którego następnie przy pomocy bomb
głębinowych, ognia artyleryjskiego oraz taranowania posłał na dno. Po
zatopieniu w krótkim odstępie czasu drugiego przeciwnika francuska jednostka
mogła wreszcie przystąpić do akcji ratunkowej podnosząc z wody 26 członków
załogi U 432, 38 członków załogi Harvestera, 12 członków załogi Williama C.
Gorgasa oraz 1 członka załogi U 444, który dołączył do swoich trzech trzymanych
już na pokładzie towarzyszy.
* *
*
|
Członkowie załogi U 444 polegli w dniu 11.03.1943 (w kolejności alfabetycznej):
|
|
Nazwisko, Imię
|
Ranga
|
Urodzony
|
|
Adam, Heinz
|
MaschGfr.
|
28.08.1922
|
|
Coreth Graf,
Maximillian
|
OLt.z.S.
|
08.09.1919
Innsbruck
|
|
Diehl, Helmut
|
Lt.z.S.
|
08.03.1923
|
|
Ehrhard, Heinrich
|
OFeldwebel
|
03.10.1916
|
|
Eule, Walter
|
MtrOGfr
|
11.10.1922
|
|
Fleischhacker,
Georg
|
MtrOGfr
|
22.04.1924
|
|
Friedrich, Heinz
|
FkHGfr
|
20.08.1923
|
|
Funk, Georg
|
MtrOGfr
|
19.12.1923
|
|
Fürsattel, Georg
|
MtrOGfr
|
25.03.1921
|
|
Geissler,
Hans-Joachim
|
OLt.z.S.
|
24.10.1918 Hannover
|
|
Henkel, Anton
|
OStrm
|
22.09.1918
|
|
Höpfner, Herbert M
|
aschOGfr
|
17.01.1921
|
|
Jahn, Kurt
|
FkMt
|
25.06.1922
|
|
Karbowski,
Karl-Heinz
|
FkMt
|
25.12.1922
|
|
Knak, Franz
|
MaschMt
|
12.08.1921
|
|
Lange, Erich
|
OMaschMt.
|
12.09.1917
|
|
Langfeld, Albert
|
OLt.z.S.01.09.41.
|
28.01.1918
Regensburg
|
|
Marx, Helmut
|
MtrOGfr
|
18.08.1923
|
|
Menne, Alfred
|
MaschOGfr
|
16.01.1922
|
|
Meyer, Erich
|
BtsMt
|
13.02.1920
|
|
Müller, Werner
|
MaschGfr.
|
26.05.1924
|
|
Naujack, Wolfgang
|
MtrGfr
|
29.01.1921
|
|
Pferner, Rolf
|
MaschGfr
|
05.04.1923
|
|
Pluzynski,
Boleslaus
|
MtrGfr
|
28.12.1920
|
|
Reder, Walter
|
MaschMt
|
30.06.1919
|
|
Reintke, Emmerich
|
MechMt.
|
06.11.1918
|
|
Reiss, Herbert
|
MaschOGfr
|
20.10.1922
|
|
Richter, Fritz
|
MtrOGfr
|
30.03.1924
|
|
Schaper, Friedrich
|
MtrGfr
|
27.01.1922
|
|
Schmidt, Gerhard
|
MaschMt
|
23.02.1922
|
|
Schmidt, Walter
|
MaschGfr.
|
17.09.1922
|
|
Schrode, Paul.
|
OLt.ing. 01.04.43.Pos
|
05.07.1919
Zwiefalten
|
|
Schröder, Werner
|
MaschGfr
|
16.01.1924
|
|
Seehausen,
Hans-Ulrich-Otto
|
BtsMt
|
03.10.1921
|
|
Skell, Robert
|
MaschGfr.
|
19.08.1923
|
|
Trinklein, Ludwig
|
MaschGfr
|
12.06.1923
Frankfurt a/Main
|
|
Voigt, Willi
|
MechGfr
|
17.06.1922
|
|
Weigelt, Günther
|
MechGfr.
|
22.04.1923
|
|
Wellner, Herbert
|
MaschMt
|
07.02.1921
|
|
Wenderoth, Rudolf
|
OMasch
|
10.04.1915
|
|
Wilke, Fritz
|
MtrOGfr.
|
26.02.1923
|
|
Wimmer, Anton
|
BtsMt
|
16.09.1918
|
* *
*
|
Członkowie załogi U 444 wzięci do
niewoli w dniu 11.03.1943 (W kolejności alfabetycznej):
|
|
Nazwisko, Imię
|
Ranga
|
Urodzony
|
|
Görs, Wilhelm
|
MaschMt
|
22.03.1920
|
|
Spitz, Rudolf
|
FkMt
|
21.02.1921
|
|
Vollstedt, Bruno
|
MtrOGfr
|
23.08.1924
|
|
Wengefeld, Gerhard
|
MaschGfr.
|
05.05.1922
|
* * *
|
Bibliografia:
|
|
http://uboat.net
|
|
http://www.ubootwaffe.net
|
|
http://uboatarchive.net/
|
|
http://www.wlb-stuttgart.de/seekrieg/chronik.htm
|
|
http://www.u-boot-archiv.de/
|
|
http://www.u-historia.com/
|
|
Blair Clay -
Hitlera Wojna U-bootów tom I i II
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die U-boot-Kommandanten tom 1
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Der U-Boot-Bau auf Deutschen Werften von 1935
bis 1945 tom 2
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Erfolge von September 1939
bis Mai 1945 tom 3
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Verluste von September 1939
bis Mai 1945 tom 4
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von
1939 bis Mai 1945 tom 5
|
|
Ritschel Herbert -
Kurzfassung Kriegstagebücher Deutscher U-boote 1939 - 1945
|
|
Rohwer Jürgen: Axis
Submarine Successes 1939 - 1945
|
|
Trojca Waldemar -
U-bootwaffe 1939-1945 cz. 1, 2, 3
|
|
Urbanke Axel - Die
Versorger der "Grauen Wolfe"
|
|
Wynn Kenneth
U-Boot-Operationen im Zweiten Weltkrieg Einsatzgeschichte U1-U510 tom 1
|
* * *
Poniżej: pomost U 444 (źródło: internet).
Poniżej: godło U 444 (źródło: internet).
