|
U 432 Typ VIIC
|
|
Stocznia:
|
F.Schichau GmbH, Danzig
|
|
Numer
zamówienia:
|
1473
|
|
Zamówienie:
|
23.09.1939
|
|
Położenie
stępki:
|
14.01.1940
|
|
Wodowanie:
|
03.02.1941
|
|
Wcielenie
do służby:
|
26.04.1941
|
|
Numer
pocztowy:
|
M 41 658
|
|
Przebieg
służby:
|
|
26.04.1941 – 01.08.1941
|
3 Flotylla U-bootów, Kiel
(szkolenie załogi)
|
|
01.08.1941 – 11.03.1943
|
3 Flotylla U-bootów, La Pallice
(okręt bojowy)
|
|
11.03.1943
|
Zatopiony na Północnym Atlantyku
(pozycja 51.35N, 28.20W) bombami głębinowymi oraz ogniem artyleryjskim przez
należącą do Wolnych Francuzów korwetę FFL Aconit.
|
|
Dowódcy:
|
|
26.04.1941 – 15.01.1943
|
OL ~ KL Heinz-Otto Schultze
|
|
16.01.1943 – 11.03.1943
|
KL Herman Eckhardt
|
|
Liczba
patroli:
|
8
|
|
Zatopione/uszkodzone
statki handlowe:
|
20 (67.991 ton)
|
2 (15.666 ton)
|
|
Zatopione/uszkodzone
okręty wojenne:
|
1 (1.340)
|
0
|
|
Zestrzelone/uszkodzone
samoloty:
|
0
|
0
|
|
Okres
służby U 432 przed rozpoczęciem wykonywania patroli bojowych:
|
|
28.04. – 04.06.1941
|
Danzig – próby morskie w ramach
UAK.
|
|
05.06. – 16.06.1941
|
Danzig – pierwszy przegląd okrętu
w stoczni Schichau.
|
|
18.06. – 05.07.1941
|
Kiel – drugi przegląd okrętu w
stoczni Kriegsmarinewerft.
|
|
08.07. – 10.07.1941
|
Kiel – indywidualne szkolenie
załogi w ramach 5 Flotylli U-bootów.
|
|
11.07. – 28.07.1941
|
Kiel – trzeci przegląd okrętu w
stoczni Krupp Germaniawerft.
|
|
29.07. – 30.07.1941
|
rejs do Horten.
|
|
31.07. – 08.08.1941
|
indywidualne szkolenie w ramach
Agru-Front.
|
|
09.08. – 12.08.1941
|
Rejs do położonego w pobliżu
Trondheim fiordu Lo.
|
|
13.08. – 20.08.1941
|
Lofjord – ćwiczenia w strzelaniu
torpedami w ramach 25 Flotylli U-bootów.
|
|
21.08. – 24.08.1941
|
Trondheim – przegląd okrętu oraz
jego przygotowanie do wyjścia na pierwszy patrol bojowy.
|
|
|
|
|
|
Patrol 1
(25.08.1941 – 19.09.1941)
25.08. o godzinie
10:10 dowodzony przez Heinza-Otto Schultze U 432 odbił od burty zacumowanego na
wodach Lofjordu okrętu bazy Black Watch, by następnie w ramach swojego
pierwszego patrolu, zgodnie z otrzymanymi rozkazami zwalczać nieprzyjacielską
żeglugę na wodach Północnego Atlantyku. Po pomyślnym przeprowadzeniu próbnego
zanurzenia oraz trymowania okrętu, które miało miejsce pomiędzy 12:10 a 13:05
na wodach w/w fjordu, w asyście eskorty skierowano się w stronę punktu Anton,
który osiągnięto jeszcze tego samego dnia o godzinie 19:10. Trzy dni później 28
sierpnia na okręcie Schultzego odebrano pochodzącą z dowództwa depeszę,
nakazującą mu dołączyć do zgrupowania Markgraf i skierować się do kwadratu AD
8913. Tego samego dnia w godzinach wieczornych o 21:03 i 21:35 ew. 21:45 (kwadrat
marynarki AE 8378) w bezpiecznej odległości od okrętu wyminięto dwie
dostrzeżone chwilę wcześniej przez wachtowych, zerwane z łańcucha kotwicznego
dryfujące miny morskie. Wieczorem następnego dnia (kwadrat marynarki AE 7595) idący
na powierzchni U 432 o godzinie 20:20 został zmuszony do wykonania alarmowego
zanurzenia przez nadlatujący nieprzyjacielski samolot, który w wykonanym
następnie ataku w ślad za nim zrzucił trzy bomby głębinowe, które spowodowały
powstanie drobnych uszkodzeń w mechanizmach okrętowych. Po trwającym ponad dwie
godziny pobycie pod wodą, od 22:10 okręt Schultzego ponownie szedł na
powierzchni, kierując się w stronę wyznaczonego mu rejonu operacyjnego, który
ostatecznie osiągnął 30 sierpnia o godzinie 15:30. Niestety ze względu na
przechwycone i odszyfrowane depesze Enigmy, wszystkie znajdujące się w tym
okresie w morzu konwoje, których trasa wiodła przez obszar patrolowania grupy
Markgraf otrzymały z admiralicji polecenie zmiany kursu. W ten sposób rejon
koncentracji w/w grupy opłynęły nie wykryte przez nikogo następujące konwoje:
od zachodu ON.10S i ON.11F oraz od wschodu HX.146 (17 Grupa Eskortowa) i SC.41
(21 Grupa Eskortowa). Piątego września w związku z brakiem jakiegokolwiek
kontaktu z wrogiem na polecenie dowództwa o 09:50 obsadzono nową pozycję, która
tym razem przypadała na kwadrat AD 7933. Tego samego dnia o 16:25 doszło do
spotkania z dowodzonym przez Uphoffa U 84. Trzy dni później 8 września, tuż po
północy, po raz pierwszy od czterech dni nawigatorowi jednostki Schultzego
udało się uchwycić namiar potrzebny do obliczenia aktualnej pozycji okrętu i
porównania jej z pozycją dotychczas zliczaną. Następnego dnia o godzinie 17:15
na przebywającym aktualnie w kwadracie AD 6948 okręcie Schultzego odebrano
pochodzący z U 84 meldunek o kontakcie w AD 9259, z płynącym kursem N wrogim
konwojem, którym był osłaniany przez 24 Grupę Eskortową konwój SC.42. Dwie i
pół godziny później o 19:45 (kwadrat marynarki AD 9314) z pomostu U 432
dostrzeżono smugi dymu, w stronę których niezwłocznie się skierowano. O 23:07 w
związku z wystrzeleniem przez nieprzyjaciela pocisków oświetlających Heinz-Otto
Schultze zmuszony był wydać rozkaz alarmowego zanurzenia, kontynuując dalej
marsz pod wodą. W mającym miejsce już 10 września o godzinie 02:30 ataku
(kwadrat marynarki AD 6857), w kierunku trzech znajdujących się najbliżej
statków U 432 wystrzelił salwę czterech torped. Ze względu na problemy z
utrzymaniem okrętu na peryskopowej, nie mogąc zweryfikować skutków ataku a
mając jedynie potwierdzenie akustyczne w postaci odgłosów dwóch detonacji oraz
dźwięków tonięcia Heinz-Otto Schultze zgłosił trafienie i zatopienie dwóch
jednostek: jednej o tonażu ca. 8.000 ton i drugiej o tonażu ca. 6.000 ton. W
rzeczywistości ofiarą jego dwóch torped padł tylko jeden statek – należący do
brytyjskiego armatora Bright Navigation Co Ltd. z Londynu frachtowiec Muneric
(5.229 ton). Po przeczekaniu krótkiego kontrataku w wykonaniu jednostek eskorty
o 03:58 U 432 z powrotem pojawił się na powierzchni rozpoczynając pościg za
konwojem, w trakcie którego nadano do dowództwa meldunek o kontakcie oraz
przeprowadzonym ataku i jego rezultacie. W godzinach porannych o 07:07 i 07:09
(kwadrat marynarki AD 6526) Heinz-Otto Schultze przeprowadził drugi atak,
odpalając w kierunku najbliższego statku z wyrzutni dziobowych salwę trzech
torped oraz w kierunku kolejnego ocenianego na ca. 4.000 ton pojedynczą torpedę
umieszczoną w wyrzutni rufowej. Wkrótce potem na pokładzie U 432 zarejestrowano
odgłos trafień na obu atakowanych jednostkach, z których jedna w krótkim
odstępie czasu poszła na dno. Trafionymi statkami były: należący do
holenderskiego armatora Erhardt & Dekkers z Rotterdamu frachtowiec
Winterswijk (3.205 ton), który jak już wspomniano poszedł na dno w krótkim
odstępie czasu oraz należący do norweskiego armatora J.B. Stang z Oslo
frachtowiec Stargard (1.113 ton), który zatonął ponad dwie godziny po trafieniu
torpedą. Jedenastego września podążający cały czas za konwojem okręt Schulzego
o godzinie 04:06 (kwadrat marynarki AD 6644) przeprowadził swój trzeci atak,
wystrzeliwując w kierunku dwóch idących na końcu bakburtowej kolumny konwoju
statków dwie torpedy, które tym razem chybiły jednak celu. Po 13 minutach i 15
sekundach od ich wystrzelenia z pomostu U 432 zaobserwowano trafienie płynącego
w dalszej kolumnie statku. Storpedowaną jednostką okazał się być należący do
szwedzkiego armatora Stockholms Rederi-A/B Svea ze Sztokholmu frachtowiec Garm
(1.231 ton), który w wyniku tego, w krótkim odstępie czasu poszedł na dno. O
04:16 przebywający wciąż na powierzchni w pobliżu konwoju okręt Schultzego
został wykryty i zmuszony do alarmowego zanurzenia przez nieprzyjacielski
eskortowiec (zidentyfikowany jako korweta), który wkrótce potem przystąpił do
kontrataków zrzucając na szczęście niecelnie bomby głębinowe. Po mającym
miejsce o 05:45 wynurzeniu, w trakcie pościgu za konwojem skutecznie
wymanewrowano dwie dostrzeżone przez wachtowych korwety. W przeprowadzonym
prawie trzy godziny później o 08:35 w kwadracie AD 7142 czwartym już ataku, w
kierunku dwóch najbliższych frachtowców z wyrzutni dziobowej i rufowej
wystrzelono ostatnie dwie posiadane na pokładzie torpedy, które jednak chybiły
swoich celów. Pomimo braku głównego oręża w walce z wrogiem tj. torped
Heinz-Otto Schultze postanowił nadal podążać za konwojem cyklicznie nadając
sygnały naprowadzające dla innych U-bootów. W trakcie wykonywania tego zadania
jeszcze tego samego dnia o 20:27 (kwadrat marynarki AD 4872) idący na
powierzchni U 432 został zmuszony do wykonania alarmowego zanurzenia przez
nieprzyjacielski samolot. Pomimo trzygodzinnego pobytu pod wodą kontynuowano
dalej śledzenie nieprzyjaciela, które po raz kolejny zostało przerwane 12
września o godzinie 05:50 (kwadrat marynarki AD 4868), kiedy to ponownie musiano
wykonać alarmowe zanurzenie, uciekając przed nadlatującą łodzią latającą, która
w wykonanym następnie ataku w ślad za okrętem zrzuciła jedną bombę głębinową.
Po mającym miejsce o 07:55 wynurzeniu po raz kolejny podjęto pościg za
nieprzyjacielem. W trakcie jego trwania o 11:10 (kwadrat marynarki AD 4921)
nawiązano kontakt wzrokowy z przebywającym w pobliżu U 572. Wkrótce potem ze
względu na brak jakiegokolwiek kontaktu z wrogiem zakończono za nim pościg. Dwa
dni później 14 września przebywający aktualnie w kwadracie AL 2328, posiadający
jeszcze 48 m3 paliwa a nie mający już żadnej torpedy okręt
Schultzego o 23:45 rozpoczął rejs powrotny do bazy. Dziewiętnastego września o
godzinie 14:20 w punkcie Pt.32 doszło do spotkania U 432 z eskortą, w
towarzystwie której o godzinie 17:40 zawinął on do Brestu, kończąc trwający
prawie cztery tygodnie patrol (26 dni). W trakcie jego trwania przepłynięto
4.605,8 mili morskiej na i 227,6 mili morskiej pod powierzchnią.
Patrol 2
(11.10.1941 – 02.11.1941)
11.10. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze o godzinie 09:00 opuścił Brest, by zgodnie z
otrzymanym rozkazem zwalczać nieprzyjacielską żeglugę na wodach Północnego
Atlantyku. Półgodziny później na zewnętrznej redzie doszło do spotkania z U 558
oraz eskortą (przerywacz zagród minowych Spbr.8 plus dwa dozorowce V 205 i V
212), w towarzystwie których skierowano się następnie w stronę punktu Pt.30. Po
jego osiągnięciu, co miało miejsce o 11:35 doszło do wymiany składu eskorty na
dwa dozorowce V 211 i V 213, które towarzyszyły następnie obu okrętom aż do
godziny 14:22, kiedy to po pożegnaniu się z nim zawróciły do bazy. O 15:07 w
kwadracie BF 2871 przeprowadzono zakończone pomyślnie próbne zanurzenie oraz
trymowanie okrętu, po czym obrano kurs na punkt Rippe. Czternastego
października na pokładzie U 432 odebrano pochodzącą z BdU depeszę o
następującej treści:
„U 432, U 558, U
503 i U 568 operować przeciwko konwojowi Thurmanna w AK 6888.”.
Wyżej wymienionym
meldowanym przez U 553 nieprzyjacielskim zgrupowaniem był składający się z 49
statków konwój SC.48. Dwa dni później 16 października (kwadrat marynarki AL
4181) poszukujący wroga okręt Schultzego aż dwukrotnie zmuszony był uciekać pod
wodę przed nadlatującymi łodziami latającym: raz o 19:51 i drugi raz o 20:30.
Tuż po północy następnego dnia (kwadrat marynarki AL 1991) przebywający na
pomoście U 432 wachtowi zameldowali o dostrzeżeniu na kierunku północnym
rozbłysków pocisków świetlnych oraz odgłosów detonacji, w stronę których
niezwłocznie się skierowano. Dwie godziny później nawiązano kontakt wzrokowy z
cieniami należącymi do jednostek tworzących poszukiwany konwój. W trakcie
wychodzenia na dogodną do ataku pozycję z pomostu okrętu Schultzego dostrzeżono
moment zatopienia przez U 558 podążającego za konwojem norweskiego frachtowca
Rym. O 03:32 U 432 rozpoczął atak odpalając dziesięć minut później w kierunku idącego
na początku kolumny statku z wyrzutni nr I pojedynczą torpedę, która trafiła w
cel powodując jego niezwłoczne zatoniecie przez rufę. O 03:44 w kierunku
ocenianego na ca. 6.000 ton statku odpalono dwie torpedy, które jednak chybiły
celu. Dwie minuty później w kierunku kolejnej jednostki, także ocenianej na ca.
6.000 ton odpalono tym razem z wyrzutni nr V pojedynczą torpedę, która
prawdopodobnie okazała się celna. O 04:00 w stronę ocenianego na ca. 12.000 ton
statku z wyrzutni nr IV odpalono torpedę, która według obserwacji dowódcy miała
trafić w cel, powodując jego zapalenie i wypadnięcie z szyku. Po ponownym
załadowaniu wyrzutni torpedowych o godzinie 04:48 w kierunku ostatniego z
atakowanych statków oddano strzał dobijający, który trafił go na wysokości
śródokręcia, powodując jego wywrócenie się do góry dnem. Według potwierdzonych
przez aliantów strat wystrzelone przez U 432 torpedy trafiły trzy jednostki:
- należący
do greckiego armatora John G. Livanos z Pireusu frachtowiec Evros (5.283 ton),
który przełamał się na dwie części idąc niezwłocznie na dno,
- należący
do amerykańskiego armatora Waterman Steamship Co z Mobile, pływający pod
Panamską banderą frachtowiec Bold Venture (3.222 ton), który poszedł na dno w
przeciągu 10 minut,
- należący
do norweskiego armatora Sigval Bergesen ze Stavanger tankowiec Barfonn (9739
ton), który poszedł na dno po trafieniu drugą torpedą oraz po prawdopodobnym
dobiciu jego wywróconego kadłuba ogniem artyleryjskim przez trzy amerykańskie
niszczyciele: USS Livermore, USS Plunkett i USS Decatur.
O godzinie 05:30
podążający wciąż za konwojem U 432 został wykryty przez brytyjski niszczyciel
HMS Broadwater, który następnie skierował się w jego kierunku z zamiarem jego
staranowania (próba ostrzelania U-boota z dziobowego działa niszczyciela
została uniemożliwiona przez jego zacięcie). Heinz-Otto Schultze widząc
zbliżającego się napastnika zarządził całą naprzód oraz wykonanie ostrego
zwrotu, dzięki czemu jego okręt uniknął staranowania. Wkrótce potem U 432
korzystając z wywalczonego tym manewrem czasu wykonał alarmowe zanurzenie. Po
zniknięciu przeciwnika pod wodą HMS Broadwater przystąpił do jego poszukiwań,
po czym po uzyskaniu kontaktu azdykiem wykonał atak, zrzucając trzy z sumie
pięciu zaplanowanych na tę serię bomb głębinowych (dwie zacięły się na
zrzutni), których bliskie detonacje spowodowały powstanie uszkodzenia steru
oraz silników elektrycznych. Wkrótce potem na skutek awarii azdyku brytyjski
niszczyciel utracił kontakt z U 432, który półgodziny później odzyskała wezwana
przez niego na pomoc korweta HMS Abelia. O 08:03 brytyjska jednostka, która w
międzyczasie wykonała jeden atak (5 bomb głębinowych) zameldowała o
dostrzeżeniu na powierzchni plamy ropy. Ponieważ żadnych innych świadczących o
zatopieniu U-boota śladów nie dostrzeżono, mając nadal silny kontakt azdykowy
HMS Abelia o 08:34 i 08:44 wykonała dwa kolejne ataki zrzucając odpowiednio
pięć oraz osiem bomb głębinowych. Prawdopodobnie tego samego ranka U 432 mógł
stać się celem ataków dwóch amerykańskich niszczycieli USS Livermore i USS
Decatur. Na skutek tych ataków oprócz w/w uszkodzeń, uszkodzone zostały obie
sprężarki oraz zbiornik zanurzeniowy nr 2, który tracił zmagazynowane w nim
paliwo. Po południu o 14:17 przebywający od ponad godziny z powrotem na
powierzchni, poszukujący wroga okręt Schultzego, po raz kolejny został zmuszony
uciekać pod wodę, tym razem przed nadpływającym eskortowcem zidentyfikowanym
jako dozorowiec. Podczas trwającego do godziny 16:20 pobytu w zanurzeniu na U
432 odkryto, że baterie akumulatorów ulegają szybkiemu rozładowaniu.
Osiemnastego października o 10:00 (kwadrat marynarki AL 0268) nawiązano kontakt
wzrokowy z przebywającym w odległości 7 mil morskich bratnim U-bootem, którym
okazał się być U 502. Cztery i półgodziny później o 14:33 okręt Schultzego
zmuszony był wykonać alarmowe zanurzenie uciekając pod wodę przed nadlatującym
samolotem. O 16:00 (kwadrat marynarki AL 3965) z pomostu idącego od półgodziny
z powrotem na powierzchni U 432 dostrzeżono smugi dymu o których zameldowano
następnie dowództwu. Trzy godziny później o 19:00 doszło do spotkania z U 558
po którym to wkrótce potem w zapadających ciemnościach utracono kontakt ze
śledzonym nieprzyjacielem, którego pomimo podjętych prób nie udało się już
odzyskać. Dwudziestego października o 01:03 na pokładzie U 432 odebrano
pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Obsadzą z
ekonomiczną prędkością jako grupa Reisswolf: U 77, U 73, U 751, U 568, U 502, U
101 i U 432 linię dozoru od AK 4875 do 8745.”.
Następnego dnia na
przebywającym aktualnie w kwadracie AL 7264 okręcie Schultzego o godzinie 18:00
odebrano pochodzący z U 123 meldunek o kontakcie w BE 2131 z wrogim konwojem, w
stronę którego niezwłocznie się skierowano. Meldowanym nieprzyjacielskim
zgrupowaniem był składający się z 23 statków konwój SL.89. O północy 23
października w związku z fatalnymi warunkami atmosferycznymi zakończono
poszukiwania wroga a kilka minut później odebrano pochodzącą z BdU depeszę o
następującej treści:
„Schultze, marsz w
kierunku południowym, operować przeciwko zmierzającemu w stronę Anglii
konwojowi, który o 10:00 ma przebywać w kwadracie CG 9476. Przeciwko niemu
operuje złożone z sześciu okrętów zgrupowanie Breslau.”.
Meldowanym
nieprzyjacielskim zgrupowaniem był składający się z 17 statków, osłaniany przez
37 Grupę Eskortową konwój HG.75, do którego podanej w depeszy pozycji dzieliło
okręt Schultzego 1100 mil morskich oraz od 3 do 4 dni marszu. Cztery dni
później 27 października o godzinie 22:30 (kwadrat marynarki CF 2841) z pomostu
U 432 dostrzeżono najpierw niszczyciel a następnie poszukiwany konwój oraz
przebywający w jego pobliżu inny U-boot, którym okazał się być U 563.
Następnego dnia o godzinie 04:50 okręt Schultzego rozpoczął podejście w stronę
konwoju, wystrzeliwując o 05:08 i 05:09 trzy torpedy: dwie z wyrzutni
dziobowych w kierunku ocenionego na ca. 6.000 ton statku i jedną z wyrzutni
rufowej w kierunku kolejnego ocenionego na ca. 4.000 ton. Chwilę później
dostrzeżono trafienia na obu atakowanych jednostkach, które według obserwacji
Heinza-Otto Schultzego miały pójść na dno. W rzeczywistości z trzech
wystrzelonych torped tylko jedna okazała się być celna, powodując zatonięcie
należącego do brytyjskiego armatora Glen & Co Ltd z Glasgow frachtowca Ulea
(1.574 ton). Minutę po wystrzeleniu ostatniej torpedy U 432 został niecelnie
ostrzelany przez oceniany na ca. 4.000 ton statek. O 07:47 w celu ponownego
załadowania wyrzutni torpedowych Heinz-Otto Schulze zarządził zanurzenie okrętu
(pobyt pod wodą do 11:30). Po południu o 16:30 (kwadrat marynarki CF 2183)
ponownie uzyskano kontakt wzrokowy z poszukiwanym konwojem, w stronę którego
niezwłocznie się skierowano. W mającym miejsce sześć godzin później o 22:30
(kwadrat marynarki BE 7946) ataku, w kierunku znajdującego się najbliżej statku
odpalono ostatnie trzy posiadane na pokładzie torpedy, które chybiły jednak
celu. Wkrótce potem okręt Schultzego rozpoczął marsz powrotny do bazy. W
trakcie jego trwania 2 listopada, po stronie sterburty o 04:15 (kwadrat
marynarki BF 5866) minięto dostrzeżoną przez wachtowych jednostkę żaglową. Tego
samego dnia w godzinach wieczornych o 18:30 osiągnięto prowadzącą do bazy w St.
Nazaire śluzę, kończąc w ten sposób trwający ponad trzy tygodnie patrol (23
dni). W trakcie jego trwania przepłynięto 4.400 mil morskich na i 142 mile
morskie pod powierzchnią.
Patrol 3
(10.12.1941 – 23.12.1941)
10.12. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze wraz z U 569 oraz w towarzystwie eskorty o
godzinie 09:00 opuścił St. Nazaire, kierując się w stronę punktu Nanni. O 13:00
przeprowadzono próbne zanurzenie, po czym aż do 22:00 spoczywano na dnie. Po
osiągnięciu punktu Tanne, co miało miejsce tuż po północy następnego dnia,
rozpoczęto marsz w stronę Gibraltaru, by zgodnie z otrzymanym rozkazem podjąć
próbę przedarcia się Morze Śródziemne, w celu wzmocnienia działającej tam
flotylli U-bootów. Tego samego dnia o 23:15 na pokładzie U 432 odebrano
pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Kentrat, Hinsch,
Schultze, Schonder z najwyższą prędkością kierować się w stronę obszaru CO.
Zaopatrzenie w paliwo przewidziane w CJ 9820.”.
Czternastego grudnia
o godzinie 20:00 w kwadracie CG 2711 w bezpiecznej odległości wyminięto
dostrzeżony chwilę wcześniej przez wachtowych, płynący z zapalonymi światłami
pozycyjnymi i odpowiednio oznaczony należący do neutralnej Hiszpanii
frachtowiec. W/w działania były zgodne z otrzymanymi wcześniej instrukcjami o
następującej treści:
„(…)
1. Pomimo
wszystkich okoliczności marsz musi pozostać niewykryty, dlatego też do 16 za
dnia przebywać w zanurzeniu.
2. W nocy z 16 na
17 marsz w kierunku wejścia do Cieśniny Gibraltarskiej.
3. 17.12 za dnia
spoczywać na dnie na południowy – zachód od Cap Espartel, oszczędzać baterie i
unikać przemieszczania okrętu przez prąd morski.
4. W nocy z 17 na
18.12 (młody księżyc) rozpocząć marsz w kierunku wschodnim. Przekroczyć linię
Przylądek Europa – Ceuta o północy przy wysokiej wodzie.”.
Siedemnastego grudnia
przebywający aktualnie w kwadracie CG 9587 U 432 o godzinie 08:00 zszedł w
zanurzenie rozpoczynając podwodny marsz w stronę Cape Espartel. W trakcie jego
trwania, w rejonie bakburtowego wlotu wody chłodzącej doszło do silnego przecieku,
który powodował, że na głębokości na której okręt obecnie się znajdował do jego
wnętrza w ciągu godziny dostawało się ca. 2m3 wody morskiej. Ze
względu na brak możliwości usunięcia usterki a co za tym idzie także i
ograniczoną zdolność do zanurzania Heinz-Otto Schultze o 20:19 podjął decyzję o
przerwaniu wykonywania zadania i powrocie do bazy. Dwudziestego trzeciego
grudnia o godzinie 09:49 U 432 wpłynął do bazy w La Pallice, kończąc trwający
równo dwa tygodnie patrol (14 dni). W trakcie jego trwania przepłynięto 2.262,4
mili morskiej na i 172.6 mili morskiej pod powierzchnią.
Patrol 4
(21.01.1942 – 16.03.1942)
21.01. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze w towarzystwie łamacza blokady Doggerbank oraz
w eskorcie przerywacza zagród minowych o godzinie 03:00 opuścił bazę w La
Pallice, by przeprowadzić swój czwarty patrol bojowy. Zgodnie z otrzymanymi
rozkazami w jego pierwszej części okręt Schultzego miał zapewnić osłonę
zmierzającemu w kierunku Japonii Doggerbankowi a następnie po zakończeniu tego
zadania skierować się w stronę wybrzeży Stanów Zjednoczonych w celu
zaatakowania tamtejszej żeglugi. Po osiągnięciu o 19:00 kwadratu BF 9668
pożegnano się z przerywaczem zagród minowych, który następnie zawrócił do bazy.
Dwudziestego trzeciego stycznia pomiędzy godziną 12:03 a 19:03 (kwadrat
marynarki BF 7120) eskortujący łamacz blokady okręt Schultzego aż trzykrotnie
chował się pod wodę przed nadlatującymi samolotami, które za każdym razem
identyfikowano jako typ Fw. 200 Condor. Trzy dni później 26 stycznia między
05:20 a 07:30 na osłanianym frachtowcu usuwano defekt jednego z silników
diesla. Trzydziestego stycznia od 18:30 do 23:30 w kwadracie CD 6435 U 432
pobierał z Doggerbanka 40 m3 paliwa, potrzebnego mu do realizacji
zadań stawianych przed nim w drugiej części patrolu. Następnego dnia po
osiągnięciu punktu docelowego o 21:00 nastąpiło pożegnanie z eskortowaną
jednostką, która obrała kurs na Japonię, podczas gdy U 432 skierował się stronę
kwadratu CD 28. Czwartego lutego zmierzający w stronę wybrzeży USA okręt
Schultzego o godzinie 08:15 (kwadrat marynarki CC 9815) nawiązał kontakt
wzrokowy ze znajdującym się w odległości 55 mil morskich od tzw. "Drogi
Szwedzkiej" szwedzkim frachtowcem Dammar Salen. Ze względu na wzburzone
morze nie możliwe było jednak zatrzymanie i skontrolowanie statku, w związku z
czym pozwolono mu płynąc dalej. Osiem dni później 12 lutego o godzinie 15:00
osiągnięto przypadający na kwadrat DC 2326 wyznaczony rejon operacyjny. Według
obliczeń głównego mechanika podczas ekonomicznego marszu w tę stronę zużyto
tylko 20 m3 paliwa, dzięki czemu w zbiornikach pozostało go jeszcze
aż 90 m3. Z tej ilości Heinz-Otto Schultze na patrolowanie u
wybrzeżu USA postanowił przeznaczyć od 35 do 40 m3 a resztę
pozostawić na rejs powrotny. Czternastego lutego tuż przed 24:00 w kwadracie CA
8763 doszło do spotkania z U 564 do którego wkrótce potem dołączył także U 107.
Następnego dnia o 03:30 (kwadrat marynarki CA 7989) z pomostu okrętu Schultzego
dostrzeżono jednostkę żaglową z umieszczoną na topie masztu latarnią, w
kierunku której niezwłocznie się skierowano. Ponad cztery godziny później o
07:53 (kwadrat marynarki CA 8448) w kierunku ściganego statku, którym okazał
się być nie żaglowiec ale należący do brazylijskiego armatora Companhia de
Navegação Lloyd Brasileiro z Rio de Janeiro frachtowiec typu Hog Island Buarque
(5.152 ton) wystrzelono dwie torpedy, z których jedna trafiła w cel powodując
jego zastopowanie. Trzy minuty później oraz o 08:11 i 08:43 w kierunku nie
wykazującego tendencji do zatonięcia statku z wyrzutni nr II, IV i V
wystrzelono kolejne trzy torpedy, z których pierwsza spudłowała natomiast dwie
następne okazały się być celne, powodując jego zatonięcie wkrótce po ostatnim
trafieniu. Po południu o 13:32 w celu ponownego załadowania wyrzutni
torpedowych U 432 zszedł pod wodę, gdzie następnie przebywał do 18:29.
Szesnastego lutego znajdujący się aktualnie w kwadracie CA 9218 okręt
Schultzego o 15:00 natknął się na rozległą plamę ropy oraz liczne szczątki
jakie pozostawiła po sobie zatopiona jednostka. Dwa dni później 18 lutego o
godzinie 14:30 (kwadrat marynarki CA 8217) wykonano alarmowe zanurzenie
uciekając pod wodę przed nadlatującym samolotem. Dziesięć minut po mającym
miejsce o 15:00 wynurzeniu z pomostu U 432 dostrzeżono czubki masztów samotnego
statku, w kierunku którego niezwłocznie się skierowano. O 18:27 podążający za
celem okręt Schultzego ze względu na nadlatujące dwa samoloty zmuszony był
wykonać alarmowe zanurzenie, kontynuując dalej marsz pod wodą. O 19:50 (kwadrat
marynarki CA 5831), po zmniejszeniu dystansu zidentyfikowano statek jako
należący do brazylijskiego armatora Cia de Carbonífera Rio Grandese z Rio de
Janeiro frachtowiec Olinda (4.053 ton). Po mającym miejsce dziesięć minut
później wynurzeniu U 432 skierował się w stronę odległego o 2000 metrów
frachtowca, nadając w jego kierunku alfabetem morsa polecenie zastopowania.
Ponieważ brazylijska jednostka nie reagowała na nadawane sygnały Heinz-Otto
Schulze nakazał oddać przed jej dziób dwa strzały ostrzegawcze, które także nie
przyniosły pożądanego skutku tj. jej zastopowania. Zirytowany zaistniałą
sytuacją dowódca U 432 nakazał rozpocząć ostrzał Olindy, która po otrzymaniu
kilku trafień wreszcie zastopowała a jej załoga zaczęła opuszczać na wodę dwie
szalupy ratunkowe. O 21:00 w kierunku brazylijskiej jednostki wystrzelono
pojedynczą torpedę, po której to trafieniu ta niezwłocznie poszła na dno.
Czterdzieści minut później przebywający wciąż w pobliżu miejsca ataku U 432
zmuszony został do alarmowego zanurzenia i trwającego do 23:30 pobytu pod wodą
przez nieprzyjacielski samolot, który po odebraniu nadawanych przez brazylijską
jednostkę sygnałów o ataku skierował się w stronę jej pozycji. Dziewiętnastego
lutego o 02:20 (kwadrat marynarki CA 5581) z pomostu okrętu Schultzego dostrzeżono
kolejną smugę dymu, w stronę której niezwłocznie się skierowano. Prawie godzinę
później o 03:18 (kwadrat marynarki CA 5288) w kierunku ściganej jednostki
odpalono dwie torpedy, które trafiły w cel, powodując zatonięcie należącego do
brytyjskiego armatora Llanrumney Ltd. (Standard Fruit & SS Co) z Kingston
na Jamajce frachtowca Miraflores (2.158 ton). Dwa dni później 21 lutego z
pomostu przebywającego 125 mil morskich na południe – południowy wschód od
Ocean City w stanie Maryland U 432 o godzinie 01:00 dostrzeżono najpierw czubki
masztów a następnie sylwetkę samotnego frachtowca, w stronę którego następnie
się skierowano. O 03:24 (kwadrat marynarki CA 5892) w kierunku ściganego
statku, którym był należący do amerykańskiego armatora Waterman Steamship Co z
Mobile frachtowiec Azalea City (.5.529 ton) z wyrzutni nr I wystrzelono
torpedę, która ze wzglądu na stan morza 6 chybiła jednak celu. Godzinę później
o 04:23 z wyrzutni nr V odpalono drugą torpedę, która trafiła cel na wysokości
śródokręcia, powodując jego zastopowanie. Ponieważ Azalea City nie przejawiała
jednak tendencji do rychłego zatonięcia w jej kierunku o 05:42 odpalono trzecią
torpedę, po której to trafieniu przewróciła się ona do góry dnem, po czym
poszła na dno. Dwudziestego czwartego lutego korzystając z chwili spokoju o
godzinie 16:35 (kwadrat marynarki CA 8566) załoga U 432 przystąpiła do operacji
przenoszenia do wnętrza okrętu umieszczonych w wodoszczelnych zasobnikach pod
pokładem zapasowych torped. Następnego dnia ze względu na szalejący orkan
utrudniający marsz na powierzchni Heinz-Otto Schultze o godzinie 02:40 (kwadrat
marynarki CA 8824) nakazał zejść na głębokość 60 metrów, ale nawet tam na
pokładzie wciąż odczuwano ruchy mas wody. Dwudziestego szóstego lutego o 20:35
(kwadrat marynarki DC 1255) nawiązano kontakt wzrokowy z samotnym statkiem
zidentyfikowanym jako tankowiec, w stronę którego następnie się skierowano. O
23:04 ze względu na nadlatujący samolot podążający za celem okręt Schultzego
zmuszony był schować się pod wodę, gdzie przebywał tylko siedem minut. Po
wynurzeniu i ponownym dostrzeżeniu ściganego statku rozpoczęto podejście w celu
jego zaatakowania. Następnego dnia po wyjściu na dogodną do ataku pozycję o
03:17 (kwadrat marynarki CA 7992) U 432 w stronę tankowca wystrzelił dwie
torpedy, które jednak chybiły celu. W kolejnym mającym miejsce o 06:25 ataku
tankowiec, którym w rzeczywistości był należący do amerykańskiego armatora Ore
Steamship Corp z Nowego Jorku frachtowiec Marore (8.215 ton) otrzymał jedno
trafienie torpedą, po którym to zastopował. Dziesięć minut później na polecenie
dowódcy rozpoczęto ostrzał unoszącego się na wodzie statku, który po otrzymaniu
40 trafień o 07:00 poszedł ostatecznie na dno. Dwudziestego ósmego lutego w
związku z kończącym się zapasem paliwa oraz wystrzeleniem prawie całej
posiadanej amunicji, przebywający aktualnie w kwadracie CA 8578 U 432 o
godzinie 00:55 rozpoczął marsz powrotny do bazy. Trzeciego marca o 06:13
(kwadrat marynarki CB 6828) w dalszej odległości z pomostu okrętu Schultzego
dostrzeżono trzy płynące pod żaglami łodzie ratunkowe pochodzące
najprawdopodobniej z zatopionego dwa dni wcześniej przez U 158 statku Anadara
(cała jego załoga zaginęła). Osiem dni później 11 marca o 17:34 w kwadracie BE
7732 dostrzeżono niezidentyfikowany nieprzyjacielski konwój, z którym to
następnie przez jakiś czas utrzymywano kontakt nadając sygnały naprowadzające
dla innych U-bootów. Szesnastego marca o 13:20 U 432 osiągnął La Pallice,
kończąc trwający prawie osiem tygodni patrol (55 dni). W trakcie jego trwania
przepłynięto 8.828,6 mili morskiej na i 236,7 mili morskiej pod powierzchnią.
Patrol 5
(30.04.1942 – 02.07.1942)
30.04. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze, w eskorcie dwóch dozorowców o godzinie 15:00
opuścił bazę w La Pallice, by zgodnie z otrzymanym rozkazem zwalczać
nieprzyjacielską żeglugę u wybrzeży Stanów Zjednoczonych. Po osiągnięciu punktu
Pt.36, co miało miejsce o 20:55 pożegnano się z eskortą, po czym już samotnie
skierowano się rutą Kernleder w stronę punktu Burg. Drugiego maja, idący na
powierzchni U 432 o godzinie 16:50 (kwadrat marynarki BE 6993) zmuszony został
do wykonania alarmowego zanurzenia przez nadlatujący samolot, który w wykonanym
następnie ataku w ślad za nim zrzucił serię pięciu bomb głębinowych, które na
szczęście spowodowały powstanie tylko nieznacznych uszkodzeń. Następnego dnia o
19:25 (kwadrat marynarki BE 5933) na kursie 260˚ dostrzeżono smugi dymu
pochodzące od niezidentyfikowanych jednostek, które następnie w bezpiecznej
odległości wyminięto. Prawie dwie i półgodziny później o 21:45 wykonano
alarmowe zanurzenie uciekając pod wodę przed nadlatującym samolotem
zidentyfikowanym jako Sunderland, który w przeprowadzonym następnie ataku w
ślad za okrętem zrzucił serię pięciu na szczęście niecelnych bomb głębinowych.
Trzynastego maja o godzinie 09:29 (kwadrat marynarki CC 2325) nawiązano kontakt
wzrokowy z samotnym statkiem, w którego stronę dziewięć minut później z
wyrzutni rufowej odpalono torpedę, która ze względu na swój defekt biegła po
powierzchni chybiając celu. W godzinach wieczornych tego samego dnia o 23:32
(kwadrat marynarki CC 2272) U 432 nawiązał kontakt wzrokowy z kolejnym
statkiem, którym jednak okazał się być neutralny szwedzki tankowiec Capella.
Tuż po północy siedemnastego maja osiągnięto wyznaczony rejon operacyjny,
przystępując z marszu do poszukiwania celów. Po południu o 15:32 (kwadrat
marynarki CB 1252) nawiązano kontakt z jednostką rybacką, w stronę której
niezwłocznie się skierowano. O 18:04 (kwadrat marynarki BB 7895) na polecenie
dowódcy rozpoczęto ostrzał ściganego celu, którym był należący do
amerykańskiego armatora General Seafoods Co z Bostonu trauler Foam (324 ton).
Wkrótce po wystrzeleniu przez U 432 pierwszego pocisku szyper atakowanej
jednostki Daniel Joseph Maher zastopował maszyny nakazując jednocześnie swojej
załodze przygotować się do opuszczenia pokładu. Pomimo zastopowania U 432
kontynuował dalej ostrzał Foam, w wyniku którego ciężko ranny został jeden z
członków jej załogi, który jeszcze tego samego dnia zmarł na tratwie
ratunkowej. Po wystrzeleniu łącznie 105 pocisków !!! kal. 88 mm przerwano
ostrzał płonącego na całej swej długości traulera, który wkrótce potem poszedł
na dno. Dwudziestego maja o godzinie 19:20 w kwadracie CD 1327 nawiązano
kontakt wzrokowy z grupą prowadzących połów kutrów rybackich, którą następnie w
bezpiecznej odległości wyminięto. W trakcie wykonywania tego manewru, podczas
marszu z prędkością pół naprzód doszło do defektu sterburtowego silnika diesla,
którego naprawa według oceny głównego mechanika miała potrwać od 3 do 4 dni.
Następnego dnia na pokładzie U 432 odebrano pochodzącą z BdU depeszę o
następującej treści:
„U 432 i U 135
dnia 21.05 opuszczą zajmowane zgodnie z rozkazem rejony ataku przemieszczając
się do położonego na wschód wspólnego 54 milowego kwadratu. Okręty tworzą grupę
Pfadfinder.”.
Tego samego dnia
nastąpiła też poprawa widoczności, którą przez ostatnich pięć dni ograniczały
pasma unoszącej się nad wodą mgły, dzięki czemu o godzinie 22:25 (kwadrat
marynarki CB 1926) dostrzeżono sylwetkę samotnej jednostki, w której stronę
następnie się skierowano, schodząc wkrótce potem w zanurzenie z zamiarem jej
zaatakowania. W mającym miejsce tuż po północy następnego dnia o godzinie 00:24
(kwadrat marynarki CB 1928) ataku, w kierunku ściganej jednostki z wyrzutni nr
III i IV odpalono dwie torpedy, które trafiły w cel powodując zatonięcie w
przeciągu 90 sekund należącego do brytyjskiego armatora Walter Runciman &
Co Ltd. z Newcastle frachtowca Zurichmoor (4.455 ton). Dziesięć minut później U
432 z powrotem pojawił się na powierzchni kontynuując dalej marsz w stronę
wyznaczonego mu nowego rejonu operacyjnego, który osiągnął 24 maja o godzinie
11:00. Następnego dnia o godzinie 00:34 (kwadrat marynarki CB 5479) nawiązano
kontakt wzrokowy z płynącym kursem południowym samotnym statkiem, w kierunku
którego niezwłocznie się skierowano. O 06:20, w związku z brakiem jakichkolwiek
szans na wykonanie ataku przerwano pościg za nieprzyjacielem. Pięć dni później
30 maja o godzinie 05:15 w kwadracie BB 7748 nawiązano kontakt wzrokowy z
niszczycielem i eskortowanym przez niego frachtowcem, w stronę których
niezwłocznie się skierowano. W mającym miejsce godzinę później ataku (kwadrat
marynarki BA 9996), w kierunku jednostki handlowej wystrzelono salwę trzech
torped, które jednak chybiły celu. Wkrótce potem ze względu na brak możliwości
ponownego wyjścia na dogodną do ataku pozycję zaniechano dalszych działań.
Wieczorem tego samego dnia o 22:50 w kwadracie CB 1126, idący we mgle okręt
Schultzego nawiązał kontakt wzrokowy z samotnym statkiem. Po wyjściu na dogodną
do ataku pozycję, już następnego dnia o godzinie 01:40 (kwadrat marynarki BA
9955, 15 mil na zachód od kanadyjskiej wyspy Seal) w kierunku ściganej jednostki
z wyrzutni nr V wystrzelono torpedę, która po 20 sekundach trafiła w cel,
powodując zatonięcie należącego do kanadyjskiego armatora Markland Shipping Co
Ltd. z Liverpoolu na Nowej Szkocji frachtowca Liverpool Packet (1.188 ton).
Pierwszego czerwca o godzinie 02:55 w kwadracie CA 3261 z pomostu U 432
dostrzeżono najpierw smugę dymu a wkrótce potem szybki statek, za którym to
następnie ruszono w pościg, przerwany ostatecznie o 05:10 ze względu na małe
szanse na jego dogonienie oraz konieczność oszczędnego gospodarowania paliwem.
Następnego dnia o 18:44 (kwadrat marynarki CB 1211) uzyskano kolejny kontakt
wzrokowy, tym razem z grupą czterech statków, na którą według przeprowadzonej
identyfikacji miały składać się z dwa frachtowce oraz dwa tankowce. Dwie
godziny później o 20:43 ścigający nieprzyjaciela U 432 zmuszony został do
wykonania alarmowego zanurzenia przez nadlatującą łódź latającą, w wyniku czego
utracił z nim kontakt. O 23:50 (kwadrat marynarki BA 9824) poszukujący wroga
okręt Schultzego po raz drugi w krótkim odstępie czasu został zmuszony do wykonania
alarmowego zanurzenia przez nieprzyjacielski samolot, który w wykonanym
następnie ataku w ślad za nim zrzucił trzy bomby głębinowe, które na szczęście
nie spowodowały żadnych szkód. W godzinach wieczornych 3 czerwca o 20:56 w
kwadracie BA 9839 dostrzeżono prowadzący połów kuter rybacki, którym okazał się
być należący do amerykańskiego armatora Benjamin Curcurn z Gloucester, Ben and
Josephine (102 tony). O 21:39 zgodnie z poleceniem dowódcy przed dziób kutra z
karabinu maszynowego oddana została seria ostrzegawcza, po której to jego
szyper Guiseppe Ciaramitaro nakazał zastopować maszyny a załodze przygotować
się do opuszczenia pokładu. W momencie kiedy cała załoga opuściła Ben and
Josephine U 432 rozpoczął jego ostrzał, w wyniku którego półgodziny później poszedł
on na dno. O 22:11 w pobliżu zauważono kolejny prowadzący połów kuter rybacki,
którym był należący do amerykańskiego armatora John O. Johnson z Gloucester
Aeolus (41 ton). Po zbliżeniu się na odległość 3000 metrów, w kierunku kutra
oddano serię ostrzegawczą, po której to jego szyper John O. Johnson podobnie
jak i szyper wcześniej zatopionej jednostki nakazał zastopować maszyny a
załodze opuścić pokład. Także i tym razem dopiero po zejściu do łodzi załogi
rozpoczęto ostrzał kutra, w wyniku którego poszedł on w krótkim odstępie czasu
na dno. Tuż po północy następnego dnia przebywający aktualnie w kwadracie CB
1131 U 432, w związku z kończącym się paliwem rozpoczął rejs powrotny do bazy w
La Pallice, o czym też powiadomił dowództwo. Kilka godzin później o 09:10
odebrano skierowaną do dowódcy a pochodzącą z BdU depeszę o następującej
treści:
„Schultze pozostać
w swoim rejonie. Zaopatrzenie przewidziano.”.
Zgodnie z w/w
rozkazem Heinz-Otto Schulze postanowił najpierw przeładować do wnętrza okrętu
umieszczone w wodoszczelnych zasobnikach pod pokładem zapasowe torpedy a
następnie powrócić pod wybrzeża Ameryki Północnej. Piątego czerwca (kwadrat
marynarki CB 2751) w związku z fatalnymi warunkami atmosferycznymi odstąpiono
od przeprowadzenia zaplanowanej operacji przeładunku torped, kontynuując
jednocześnie marsz w stronę dawnego rejonu operacyjnego. Następnego dnia o
godzinie 20:00 (kwadrat marynarki BB 7722) U 432 zszedł w zanurzenie
rozpoczynając skryty marsz w kierunku nieprzyjacielskiego wybrzeża. Po dotarciu
na odległość 4 mil morskich od brzegu, w trakcie prowadzonej przez peryskop
obserwacji okolicy dostrzeżono światło latarni morskiej położonej na wyspie
Negro. Siódmego czerwca pomiędzy godziną 10:00 a 21:35 (kwadrat marynarki BB
7750) U 432 krążył pod wodą trzymając się linii głębokości 100 metrów. Dwa dni
później 9 czerwca korzystając z chwili spokoju pomiędzy 03:30 a 09:00 w
kwadracie CB 1123 do rufowego przedziału torpedowego załadowano zapasową
torpedę. Godzinę później okręt Schultzego zszedł w zanurzenie, rozpoczynając
podwodny marsz na głębokości peryskopowej. W trakcie jego trwania o 11:15
(kwadrat marynarki BA 9898) nawiązano najpierw kontakt akustyczny a wkrótce
potem przez peryskop także i wzrokowy z nieprzyjacielskim konwojem, którym był
BX-23A. W przeprowadzonym o godzinie 13:02 w kwadracie CB 1122 ataku, w
kierunku ocenianego na ca 8.000 ton statku wystrzelono dwie torpedy oraz w
kierunku dwóch kolejnych po jednej torpedzie. Łącznie z czterech wystrzelonych
torped tylko dwie okazały się celne powodując uszkodzenie dwóch jednostek:
- należącego
do norweskiego armatora Nortraship frachtowca Kronprinsen (7.073 ton), który na
skutek trafienia utracił część rufową, ale pomimo to udało się go doholować do
Pubnico Fairway, gdzie został osadzony na mieliźnie w celu rozładunku ładowni
(po zakończeniu wszystkich prac via Halifax uszkodzony statek trafił na remont
generalny do stoczni w Bostonie),
- należącego
do brytyjskiego armatora Furness, Withy & Co Ltd z Liverpool frachtowca
Malayan Prince (8.593 ton), który o własnych siłach dotarł do Halifaxu.
Dziesięć minut
później po zaobserwowaniu krążącego nad konwojem sterowca Heinz-Otto Schultze w
obawie przed dostrzeżeniem przebywającego tuż pod powierzchnią okrętu nakazał
zejść na większą głębokość. O 13:27 w trakcie pobytu na głębokości A+10 (90
metrów) w pobliżu U 432 detonowała seria bomb głębinowych zrzuconych przez
jeden z okrętów eskorty. Wkrótce potem w celu zmylenia przeciwnika Heinz-Otto
Schultze nakazał wypuścić pozorator Bold, po czym rozpoczął powolne oddalanie
się z miejsca ataku. Jedenastego czerwca przebywający na peryskopowej U 432 o
godzinie 01:28 (kwadrat marynarki CB 1236) wszedł w kontakt z kolejnym konwojem
ale ze względu na dostrzeżenie krążącej nad nim łodzi latającej zmuszony był
zrezygnować z wykonania ataku. O 05:10 przed dziobem okrętu dostrzeżono drugi
konwój, w którego stronę niezwłocznie się skierowano. Ponad półtorej godziny
później o 06:45 (kwadrat marynarki CB 1214) nad akwenem gdzie prowadzono
działania poczęły pojawiać się pasma szybko gęstniejącej mgły, które
spowodowały, że powoli lecz systematycznie tracono kontakt wzrokowy z
nieprzyjacielem. Pomimo jednak tej przeciwności trzynaście minut później
przeprowadzono atak, wystrzeliwując w kierunku rozmazanego celu znajdującą się
w wyrzutni rufowej torpedę, która jednak spudłowała. Dalsze próby ataku zostały
udaremnione przez całkowitą utratę kontaktu. Tego samego dnia o godzinie 16:00
w kwadracie CB 1561 do dziobowego przedziału torpedowego załadowano umieszczoną
w wodoszczelnym zasobniku pod pokładem zapasową torpedę. Cztery godziny później
o 20:00 w związku z niskim stanem paliwa Heinz-Otto Schultze zarządził
rozpoczęcie marszu powrotnego. Dziesięć dni później 21 czerwca w kwadracie CD
4646 doszło do spotkania U 432 z podwodnym tankowcem U 459, z którego to
pomiędzy 10:30 a 13:00 pobrano 25 m3 paliwa oraz prowiant na
dziesięć dni. Cztery dni później 25 czerwca o 18:10 w kwadracie CE 3189 doszło
do spotkania i wymiany pozdrowieniami z napotkanym U 160. Drugiego lipca o
godzinie 07:40 U 432 osiągnął punkt Pt.446, gdzie spotkał się z dwoma
dozorowcami V 413 i V 404, w eskorcie których o 15:10 osiągnął La Pallice,
kończąc trwający dziewięć tygodni patrol (63 dni). W trakcie jego trwania
przepłynięto 8.675 mil morskich na i 597 mil morskich pod powierzchnią.
09.07.1942 w uznaniu zasług w walce z
nieprzyjacielskim tonażem KL Heinz-Otto Schultze został odznaczony Krzyżem
Rycerskim Żelaznego Krzyża.
Patrol 6
(15.08.1942 – 04.10.1942)
15.08. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze w eskorcie dwóch dozorowców o godzinie 17:00
opuścił bazę w La Pallice, by zgodnie z otrzymanym rozkazem zwalczać
nieprzyjacielską żeglugę na wodach Północnego Atlantyku. Po osiągnięciu o 23:05
punktu Pt.446 pożegnano się z eskortą, po czym już samotnie kontynuowano dalej
marsz w stronę wyznaczonego rejonu operacyjnego. Dziewiętnastego sierpnia z
pomostu idącego na powierzchni U 432 o godzinie 17:30 (kwadrat marynarki) BF
9382) dostrzeżono znajdujący się na przeciwległym kursie U 107. Cztery dni
później 23 sierpnia o 18:50 (kwadrat marynarki BE 3637) po dostrzeżeniu
zbliżającego się a odległego w tym momencie o 3 mile morskie statku Heinz-Otto
Schultze zarządził zanurzenie na peryskopową zamierzając go następnie
zaatakować. Zamiar ten jednak został udaremniony przez dużą prędkość marszową
niedoszłej ofiary. Tego samego dnia zgodnie z poleceniem dowództwa dołączono do
zgrupowania Lohs, w ramach którego prowadzono działania przeciwko osłanianemu
przez Grupę Eskortową B6 konwojowi ONS.122. Następnego dnia o 10:48 (kwadrat
marynarki BD 2694) na poszukującym wroga okręcie Schultzego odebrano pochodzący
z U 660 meldunek o kontakcie z konwojem w BD 2433. Meldowanym nieprzyjacielskim
zgrupowaniem, w stronę którego pozycji niezwłocznie się skierowano był
poszukiwany konwój ONS.122. Dwudziestego piątego sierpnia nad akwenem gdzie
prowadzona była operacja konwojowa pojawiła się gęsta mgła, która skutecznie
uniemożliwiła zarówno U 432 jak i pozostałym U-bootom odszukanie
nieprzyjaciela. Tego samego dnia o 20:25 (kwadrat marynarki BC 6335) doszło do
spotkania z U 596, co obaj dowódcy wykorzystali do wymienienia się
informacjami. Następnego dnia na okręcie Schultzego odebrano pochodzącą z BdU
depeszę o następującej treści:
„Schultze. 28
zaopatrzenie od Thilo w BD 7355.”.
Dwa dni później 28
sierpnia o godzinie 09:25 (kwadrat marynarki BD 7355) doszło do spotkania z U
660, z którego to dowódcą Heinz-Otto Schultze ustalił wspólną metodę poszukiwań
jednostki FK Ulricha Thilo tj. U 174, która na skutek odniesionych uszkodzeń powracała
do bazy a posiadaną w swoich zbiornikach nadwyżkę paliwa zgodnie z instrukcjami
dowództwa miała przekazać na inne jednostki. Wieczorem tego samego dnia o 19:55
doszło do ponownego spotkania z U 660 oraz z poszukiwanym od ponad dziesięciu
godzin U 174. Następnego dnia pomiędzy 10:30 a 22:30 w kwadracie BD 7391 z
jednostki Thilego pobrano 40 m3 paliwa oraz 4 m3 oleju
silnikowego. Drugiego września o godzinie 20:00 osiągnięto przypadający na
kwadrat AJ 9825 nowy rejon operacyjny. Trzy dni później piątego września na pokładzie
U 432 odebrano pochodzącą z dowództwa depeszę z rozkazami o następującej
treści:
„Grupa Lohs,
obsadzić linię dozoru od AJ 8815 do BC 2279. Nowe rozstawienie: U 373, U 569, U
176, U 432, U 755, U 596, U 135.”.
Tym razem głównym
celem operującego 400 mil na północ od Cape Race zgrupowania były wszystkie
idące w kierunku wschodnim konwoje. Dziewiątego września o godzinie 04:30
obsadzono nową pozycję w zgrupowaniu, która tym razem przypadała na kwadrat AJ
9479. Dziewięć dni później 18 września na przebywającym aktualnie w kwadracie
AJ 9584 U 432 o godzinie 18:25 odebrano pochodzący z U 599 meldunek o kontakcie
z konwojem w AJ 8187. Meldowanym nieprzyjacielskim zgrupowaniem, w stronę
którego pozycji niezwłocznie się skierowano był składający się z 24 statków
handlowych, osłaniany przez Grupę Eskortową A3 konwój SC.100. Prawie trzy
godziny później o 21:10 w kwadracie AJ 9198 z pomostu okrętu Schultzego, na
kursie 300˚ dostrzeżono idący z dużą prędkością U-boot, którym był U 599.
Dziewiętnastego września o godzinie 17:07 (kwadrat marynarki AJ 6648) nawiązano
kontakt wzrokowy z poszukiwanym konwojem, w stronę którego niezwłocznie się
skierowano. Prawie trzy godziny później w trakcie manewrowania w celu zajęcia
dogodnej do ataku pozycji U 432 został wykryty a następnie zmuszony do ucieczki
przez jeden z okrętów eskorty zidentyfikowany jako korweta. Następnego dnia
poszukujący ponownie wroga okręt Schultzego o 13:12 w kwadracie AK 4261
nawiązał kontakt wzrokowy z przebywającymi w pobliżu U 373, U 359 i U 176.
Ponad trzy godziny później o 16:36 (kwadrat marynarki AJ 3967) na kursie 230˚
dostrzeżono poszukiwany konwój, ruszając w jego kierunku z zamiarem wykonania
ataku. Godzinę później skradający się w stronę nieprzyjaciela U 432 po raz
drugi został wykryty i zmuszony, tym razem do wykonania alarmowego zanurzenia
przez korwetę, która wkrótce potem rozpoczęła atak bombami głębinowymi, których
bliskie detonacje spowodowały powstanie poważnych uszkodzeń. Od 20:50 okręt
Schultzego ponownie szedł na powierzchni a jego załoga zajmowała się usuwaniem
odniesionych uszkodzeń. Następnego dnia o godzinie 09:40 (kwadrat marynarki AK
1845) pozbyto się z okrętu trzech uszkodzonych na skutek detonacji bomb
głębinowych torped. Tego samego dnia o 23:00 w wyniku rozbicia się o pomost
dwóch dużych fal złamania kości obu rąk doznał MtrGfr Weinholdt, co wyłączyło
go ze służby do końca patrolu. Dwa dni później 23 września ze względu nie
dającą się usunąć przy pomocy dostępnych na pokładzie środków awarię głównej
pompy zęzowej oraz sprężarki Junkersa Heinz-Otto Schultze o godzinie 13:10
(kwadrat marynarki AK 2675) postanowił przerwać patrol i wracać do bazy.
Niecałe dwie godziny później o 15:00 (kwadrat marynarki AK 2812) nawiązano
kontakt wzrokowy z samotnym statkiem, w stronę którego niezwłocznie się
skierowano, schodząc o 17:19 pod wodę z zamiarem jego zaatakowania. O 18:47 w
kierunku ściganej jednostki z wyrzutni nr V odpalono torpedę, która jednak chybiła
celu. Godzinę później wciąż podążający za statkiem U 432 wyszedł na
powierzchnię ale wkrótce potem po ostrzelaniu go przez ściganą jednostkę
ponownie musiał schować się pod wodę wykonując alarmowe zanurzenie. Po mającym
miejsce o 21:20 wynurzeniu okręt Schultzego po raz drugi podjął się pościgu na
powierzchni za statkiem. Następnego dnia po wyjściu na dogodną do ataku pozycję,
o godzinie 01:44 (kwadrat marynarki AK 2592) w kierunku ściganej jednostki z
wyrzutni dziobowych odpalono pełną salwę czterech torped, z których tylko jedna
okazała się być celna, powodując zatonięcie w przeciągu 11 minut od trafienia
marudera z konwoju SC.100, należącego do amerykańskiego armatora Calmar SS Co
Inc. z Nowego Jorku frachtowca Pennmar (5.868 ton). Po południu o 13:30
(kwadrat marynarki AK 0268) nawiązano kontakt wzrokowy z trzymasztowym
frachtowcem, w stronę którego niezwłocznie się kierowano. W trakcie wykonywania
manewrów podejścia na dogodną do ataku pozycję o 15:14 na pokładzie U 432
doszło do awarii bakburtowego silnika diesla. Kwadrans później w celu
przeprowadzenia jego naprawy okręt Schultzego zszedł w zanurzenie, podczas gdy
ścigany statek oddalał się kursem południowym. Po mającym miejsce o 17:30
wynurzeniu pomimo wciąż niesprawnego jednego silnika kontynuowano dalej
poszukiwania wroga, co zostało nagrodzone kilka godzin później, kiedy to o
20:15 w kwadracie AK 5343 nawiązano kontakt wzrokowy z konwojem oraz z
przebywającymi w jego pobliżu dwoma innymi U-bootami. O 21:25 na zmierzającym w
kierunku nieprzyjaciela U 432 awarii uległ tym razem sterburtowy silnik diesla,
co z kolei zmusiło Heinza-Otto Schultze do przerwania operacji konwojowej i
wydania rozkazu zanurzenia, by następnie pod wodą przeprowadzić niezbędne prace
naprawcze. Choć trzydzieści pięć minut później mechanikom U 432 udało się
przywrócić do sprawności oba silniki diesla, ze względu na ich awaryjność nie
ruszono w pościg za konwojem tylko ponownie rozpoczęto marsz powrotny do bazy.
Czwartego października o godzinie 13:12 w punkcie Pt.446 okręt Schultzego
spotkał się z U 373, z którym to następnie skierował się do punktu Pt.1, który
osiągnął o 15:30. Po spotkaniu się tam z przerywaczem zagród minowych U 432
wraz z U 373 obrał następnie kurs na La Pallice, gdzie przybył jeszcze tego
samego dnia o 17:30, kończąc trwający ponad siedem tygodni patrol (50 dni). W
trakcie jego trwania przepłynięto 6.420 mil morskich na i 567 mil morskich pod
powierzchnią.
Patrol 7
(30.11.1942 – 05.01.1943)
30.11. U 432 pod
dowództwem Heinza-Otto Schultze o godzinie 17:00 opuścił bunkier w La Pallice,
by zgodnie z otrzymanym rozkazem zwalczać nieprzyjacielską żeglugę na wodach Środkowego
Atlantyku. Po krótkim postoju na redzie, 40 minut później w towarzystwie
złożonej z przerywacza zagród minowych oraz dwóch trałowców eskorty skierowano
się przez punkt Pt.447 w stronę pozycji Gabel. O 01:15 dnia następnego, po
osiągnięciu punktu Hand pożegnano się z przerywaczem zagród minowych, który
zawrócił do bazy a ponad cztery godziny później o 05:30 także i z dwoma
trałowcami. Pięć minut później U 432 zszedł w zanurzenie rozpoczynając podwodny
marsz przez Biskaje. Pierwszego grudnia o 19:09 na okręcie Schultzego odebrano
pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Baberg i
Schultze, jak najszybciej przeprowadzić atak na porty w DJ 2543 i 24, w dalszej
kolejności 2347.”.
Głównymi celami obu
jednostek były marokańskie porty: Mehdia, Casablanka, Fedala do których to
kierowały się konwoje wiozące zaopatrzenie dla walczących w Północnej Afryce
alianckich wojsk. Sześć dni później 7 grudnia o godzinie 03:56 (kwadrat
marynarki CG 7796) w bezpiecznej odległości wyminięto dostrzeżony jakiś czas
wcześniej przez wachtowych neutralny statek handlowy. Dziewiątego grudnia o
04:00 (kwadrat marynarki CG 8983) okręt Schultzego osiągnął oddaloną o 90 mil
morskich od portu Mehdia pozycję. Ponad trzy godziny później o 07:20 U 432
zszedł w zanurzenie rozpoczynając skryte podejście w stronę Mehdi. Po
zapadnięciu zmroku o 20:48 Heinz-Otto Schultze zarządził wynurzenie w celu
naładowania baterii akumulatorów i przewentylowania wnętrza. Po zakończeniu tej
operacji, tuż po północy następnego dnia o 00:18 U 432 ponownie schował się pod
wodę rozpoczynając skryte podejście w stronę redy Mehdi. Po południu o 13:00
(kwadrat marynarki DJ 2265) okręt Schultzego znalazł się w odległości zaledwie
trzech mil morskich od brzegu, nie napotykając jednak żadnych jednostek wroga.
Trzynastego grudnia o 17:00 w kwadracie CG 8776 dostrzeżono sylwetkę samotnego
tankowca, który prawie dwie godziny później, po rozpoczęciu zmierzchu o 18:40
zapalił światła, co pozwoliło jednoznacznie zidentyfikować go jako neutralną
jednostkę, z ataku na którą zrezygnowano. Dwa dni później 15 grudnia, tuż po
północy, przebywający aktualnie w kwadracie DJ 2275 okręt Schultzego rozpoczął
podwodny marsz w stronę kolejnego portu – Casablanki. W godzinach
popołudniowych o 16:00 (kwadrat marynarki DJ 2519) osiągnięto redę w/w portu,
która jednak ku rozczarowaniu dowódcy U 432 także okazała się być pusta.
Jeszcze tego samego dnia o 23:55 po trwającym prawie dobę marszu w zanurzeniu
okręt Schultzego pojawił się na powierzchni, rozpoczynając ładowanie baterii i
wentylowanie wnętrza. Następnego dnia o 19:35 (kwadrat marynarki DJ 1393)
przebywający na pomoście U 432 wachtowi zameldowali o dostrzeżeniu świateł
samotnego statku, który jak się później okazało należał do neutralnej
Hiszpanii. Wkrótce potem Heinz-Otto Schultze nakazał rozpocząć dalszy marsz
wzdłuż wybrzeża w stronę Marzagan i Cape Cantin. Wieczorem 17 grudnia o 20:00 z
pomostu U 432 dostrzeżono światła a wkrótce potem sylwetkę prowadzącej połów
jednostki rybackiej. Godzinę później o 21:01 (kwadrat marynarki DJ 2479) w
kierunku w/w statku odpalono pojedynczą torpedę, która trafiła i zatopiła
należący do francuskiego armatora H.R. Menu (Association Rochelaise de pêche á
Vapeur) z La Rochelle parowy trawler Poitou (310 ton). Dwa dni później 19
grudnia o 17:25 (kwadrat marynarki CG 7698) z pomostu U 432 dostrzeżono chmurę dymu
pochodzącą z samotnego statku, w kierunku którego następnie się skierowano z
zamiarem jego zaatakowania. Ponad trzy godziny później o 20:47 (kwadrat
marynarki CG 8489) w kierunku ściganej jednostki wystrzelono salwę czterech
torped, które jednak ze względu na jej intensywne zygzakowanie chybiły celu.
Pomimo tego niepowodzenia kontynuowano dalej pościg za niedoszłą ofiarą,
schodząc o 23:57 w zanurzenie w celu przeprowadzenia ponownego ataku. Tuż po
północy następnego dnia o godzinie 00:12 (kwadrat marynarki CG 8577) w kierunku
statku wystrzelono kolejną salwę torpedową, składającą się tym razem z trzech
torped, która ponownie za względu na jego zygzakowanie chybiła celu.
Siedemnaście minut później Heinz-Otto Schultze zarządził wynurzenie i
przerwanie dalszego pościgu. Tego samego dnia U 432 podjął też jak się później
jednak okazało bezskuteczne działania przeciwko meldowanemu przez U 706
konwojowi. Dwudziestego czwartego grudnia na okręcie Schultzego odebrano
pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Schultze,
operować w pobliżu Huelva.”.
Trzy dni później 27
grudnia po uzyskaniu o godzinie 06:25 (kwadrat marynarki CG 8268) namiaru na
167 cm na pracujący w pobliżu radar Heinz-Otto Schultze nakazał zejść pod wodę,
gdzie następnie jego okręt przebywał do godziny 19:23. Następnego dnia o 02:00
w kwadracie CG 8393 z pomostu szykującego się do podejścia w rejon Huelvy U 432
dostrzeżono światła prowadzących połów wielu jednostek rybackich, które
następnie wyminięto w bezpiecznej odległości. Wieczorem tego samego dnia ze
względu na kończące się paliwo o 19:19 Heinz-Otto Schultze zarządził
rozpoczęcie marszu powrotnego do bazy. W trakcie jego trwania drugiego stycznia
o 10:30 (kwadrat marynarki CG 1396) na pokładzie U 432 odebrano pochodzący z
samolotu dalekiego zwiadu meldunek o kontakcie z konwojem w BE 9218. Ze względu
jednak na kiepską sytuację paliwową okręt Schultzego nie podjął żadnych działań
przeciwko niemu. Trzy dni później 5 stycznia, tuż po północy U 432 osiągnął
punkt Schloss, gdzie ponad siedem godzin później o 07:37 spotkał się z eskortą,
w towarzystwie której o 13:10 przybył do La Pallice, kończąc trwający ponad
pięć tygodni patrol (36 dni). W trakcie jego trwania przepłynięto 4.787,9 mili
morskiej na i 731 mil morskich pod powierzchnią.
15.01.1943 KL Heinz-Otto Schultze zdał
obowiązki dowódcy U 432 obejmując to samo stanowisko na budowanym w stocznia AG
Weser w Bremie krążowniku podwodnym U 849 (Typ IXD2). Następnego dnia na jego
miejsce przybył dotychczasowy dowódca szkolnej jednostki U 28 KL Hermann
Eckhardt.
Patrol 8
(14.02.1943 – 11.03.1943)
14.02. U 432 pod
dowództwem Hermanna Eckhardta wraz z U 664 oraz w towarzystwie jednostek
eskorty o godzinie 17:00 wypłynął z La Pallice, by zgodnie z otrzymanymi
rozkazami zwalczać nieprzyjacielską żeglugę na Północnym Atlantyku. Po
osiągnięciu punktu Pilz, co miało miejsce tuż po północy następnego dnia
pożegnano się z przerywaczem zagród minowych, który następnie zawrócił do bazy.
Pięć godzin później osiągnięto kwadrat BF 9122, gdzie przeprowadzono zakończone
pomyślnie próbne zanurzenie oraz trymowanie okrętu, po którym to skierowano się
w stronę wyznaczonego rejonu operacyjnego. Osiemnastego lutego przebywający
aktualnie w kwadracie BE 56 U 432 o 20:31 nadał do dowództwa meldunek o
pomyślnym przepłynięciu Zatoki Biskajskiej. Od 23 lutego okręt Eckhardta wraz z
U 758, U 591 i U 84 prowadził działania w ramach zgrupowania Sturmbock
przeciwko wykrytemu przez U 664 a osłanianemu przez grupę eskortową B3
konwojowi ONS.167. Trzy dni później 26 lutego o 10:34 na pokładzie U 432
odebrano pochodzącą z BdU depeszę o następującej treści:
„Grupa Sturmbock
rozwiązana. U 432, U 758, U 664, U 84, U 409, U 591 utworzą grupę Wildfang i
obsadzą z prędkością marszową nową linię dozoru od AJ 9856 do BC 3562.”.
Głównym celem tej
oraz innej utworzonej w tym samym czasie grupy – Burggraf były wszystkie idące
północną rutą nieprzyjacielskie konwoje. Piątego marca luką jaka istniała
pomiędzy oboma zgrupowaniami przepłynął niezauważony przez nikogo, osłaniany
przez grupę eskortową B5 konwój ON.168. Następnego dnia na U 432 odebrano
pochodzący z U 405 meldunek o kontakcie z konwojem, w stronę którego pozycji
niezwłocznie się skierowano. Meldowanym nieprzyjacielskim zgrupowaniem, był
osłaniany przez grupę eskortową A3 konwój SC.121. Od tego też dnia okręt
Eckhardta prowadził działania przeciwko w/w konwojowi w ramach nowego
zgrupowania o nazwie Westmark. Ósmego marca mający problemy z paliwem U 432
nadał do dowództwa depeszę o następującej treści:
„Pozostało 19 m3.
Pytanie: czy możliwe jest uzupełnienie z innej jednostki czy iść do Zecha.”.
Wkrótce potem
otrzymano odpowiedź o następującej treści:
„Kierować się do U
119 (Zech).”.
Od 10 marca zmierzający
w stronę punktu uzupełniania paliwa okręt Eckhardta operował przeciwko
meldowanemu przez U 336 (zgrupowanie Neuland), osłanianemu przez grupę
eskortową B3 konwojowi HX.228. Jedenastego marca poszukujący w/w konwoju U 432
natknął się w kwadracie AK 9858 na uszkodzony na skutek taranowania U 444
brytyjski niszczyciel HMS Harvester (1.340 ton), będący jednocześnie okrętem
flagowym dowódcy grupy eskortowej B3 ochraniającej konwój HX.228 (Cdr A.A.
Tait, DSO). W kierunku dryfującej jednostki Hermann Eckhardt wystrzelił w
krótkich odstępach czasu dwie torpedy, które okazały się celne, posyłając ją na
dno wraz z 149 członkami załogi (w tym i Cdr Taitem). Wkrótce potem na miejsce
zatonięcia brytyjskiego niszczyciela przybyła mająca pierwotnie osłaniać
uszkodzony okręt francuska korweta FFL Aconit, która natknęła się na liczne
szczątki oraz unoszących się na wodzie rozbitków. Zanim jednak francuski okręt
przystąpił do akcji ratunkowej jego dowódca Jean Levasseur otrzymał informację
o dostrzeżeniu przez jednego z wachtowych przebywającego w pobliżu U-boota, co
spowodowało, że wydał on rozkaz zmiany kursu oraz zwiększenia prędkości do
całej naprzód zamierzając staranować nieprzyjaciela, którym były już raz
staranowany przez Harvestera wciąż unoszący się na wodzie U 444. Po
staranowaniu i zatopieniu wrogiej jednostki FFL Aconit zawrócił na miejsce
zatopienia HMS Harvester, po drodze uzyskując silny kontakt azdykowy z kolejnym
U-bootem, którym był przebywający wciąż na peryskopowej U 432. Wkrótce potem
francuska korweta przystąpiła do ataków zrzucając w krótkich odstępach czasu
dwie serie bomb głębinowych (łącznie 10 sztuk), które spowodowały, że okręt
Eckhardta wymknął się z pod kontroli i opadł na głębokość 305 metrów. Ze
względu na rozmiar odniesionych uszkodzeń oraz obawiając się zatonięcia swojej
jednostki Herman Eckhardt zarządził szasowanie balastów i wynurzenie,
zamierzając następnie spróbować uciec napastnikowi na powierzchni. Na jego
nieszczęście U 432 pojawił się na powierzchni w odległości zaledwie pół mili od
burty FFL Aconit, która niemal natychmiast otworzyła w jego kierunku ogień z
działa kal. 102 mm oraz z pozostałej broni pokładowej. Na skutek tego ostrzału
zginęli wszyscy przebywający na pomoście oraz na górnym pokładzie marynarze w
tym i prawdopodobnie Hermann Eckhardt. Wkrótce potem francuska jednostka powoli
zbliżyła się w stronę burty U 432 zamierzając następnie przerzucić na jego
pokład grupę abordażową. Zanim jednak do realizacji tego pomysłu doszło na
skutek falowania kadłub Aconit został pchnięty na kadłub U 432, w wyniku czego
ten ostatni niemal natychmiast poszedł na dno. Na skutek ostrzału, szybkiego
zatonięcia oraz hipotermii zginęło 26 członków załogi okrętu Eckhardta,
pozostałych 20 wraz z rozbitkami z HMS Harvester (38 członków jego załogi + 12
członków załogi zatopionego frachtowca William C. Gorgas) oraz 4 członkami
załogi zatopionego U 444 zostało podniesionych z wody przez francuską korwetę.
* *
*
|
Członkowie załogi U 432 polegli w dniu
11.03.1943 (w kolejności alfabetycznej):
|
|
Nazwisko, Imię
|
Ranga
|
Urodzony
|
|
Beese Hans-Jürgen
|
Lt.ing
|
23.06.1921
|
|
Bredekamp Werner
|
MtrOGfr
|
14.01.1922
|
|
Eckhardt Hermann
|
KpLt.01.03.43
|
15.06.1916
|
|
Ehmke Norbert
|
MtrOGfr
|
28.07.1919
|
|
Gerecke Harry
|
OStrm
|
05.05.1914
|
|
Jakob Heinrich
|
MaschOGfr
|
16.02.1924
|
|
Kirsten Alois
|
Gfr
|
22.11.1921
|
|
Körver Franz
|
MtrGfr
|
20.01.1924
|
|
Kosicki Friedrich
|
OGfr
|
14.09.1921
|
|
Krausenbaum Herbert
|
ObGfr
|
02.12.1922
|
|
Leist Helmut
|
MaschOGfr
|
05.08.1923
|
|
Loy Walter
|
MtrOGfr
|
22.03.1923
|
|
Peck Wilhelm
|
Gfr
|
04.08.1923
|
|
Sachs Hans
|
ObGfr
|
02.09.1922
|
|
Schepull Paul
|
Maat
|
22.03.1920
|
|
Schiller Klaus
|
OLt.z.S
|
09.05.1908
|
|
Schmitz
Adolf-Friedrich
|
ObGfr
|
31.03.1921
|
|
Schneider Philipp
|
OMasch
|
19.06.1914
|
|
Severin Aloys
|
HGfr
|
25.02.1919
|
|
Siemsen Karl-Heinz
|
ObGfr
|
22.12.1920
|
|
Staude Johannes
|
ObGfr
|
27.01.1921
|
|
Stellmacher Hermann
|
OMasch
|
05.12.1914
|
|
Straube Ernst
|
ObGfr
|
01.02.1920
|
|
Weiser Kurt
|
ObGfr
|
19.04.1923
|
|
Wenderoth Gerhard
|
ObGfr
|
25.01.1924
|
|
Weskamp Albert
|
ObGfr
|
31.05.1922
|
* *
*
|
Członkowie załogi U 432 wzięci do
niewoli w dniu 11.03.1943 (w kolejności alfabetycznej):
|
|
Nazwisko, Imię
|
Ranga
|
Urodzony
|
|
Bauchrowitz Gerhard
|
OBtsMt
|
27.08.1918
|
|
Bieder Fritz
|
OBtsMt
|
04.04.1917
|
|
Bröhl Josef
|
Lt.z.S
|
31.08.1918
|
|
Eichbaum Friedrich
|
OFkMt
|
08.12.1916
|
|
Gossow Martrin
|
OFkMt
|
13.11.1914
|
|
Kaiser
Heinz-Julius-Karl
|
MaschMt
|
19.09.1919
|
|
Leuschner Johannes
|
OMaschMt
|
01.12.1917
|
|
Manz Wilhelm
|
OMaschMt
|
06.01.1919
|
|
Muth Wilhelm
(Willi)
|
MtrGfr
|
07.08.1924
|
|
Ochs Johannes
|
OMaschMt
|
20.12.1919
|
|
Palenga Ewald
|
BtsMt
|
10.04.1921
|
|
Philipps Otto
|
OMaschMt
|
10.11.1919
|
|
Röhrle Otto
|
FkGfr
|
05.02.1922
|
|
Ross Günter
|
FkGfr
|
12.12.1923
|
|
Rutsch Friedrich
|
MtrGfr
|
30.12.1923
|
|
Schülein Fritz
|
MtrGfr
|
04.09.1923
|
|
Stude Rudolf
|
MtrOGfr
|
29.08.1923
|
|
Verheyden Peter
|
MechOGfr
|
20.11.1923
|
* *
*
|
Bibliografia:
|
|
http://uboat.net
|
|
http://www.ubootwaffe.net
|
|
http://uboatarchive.net/
|
|
http://www.wlb-stuttgart.de/seekrieg/chronik.htm
|
|
http://www.u-boot-archiv.de/
|
|
http://www.u-historia.com/
|
|
Blair Clay -
Hitlera Wojna U-bootów tom I i II
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die U-boot-Kommandanten tom 1
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Der U-Boot-Bau auf Deutschen Werften von 1935
bis 1945 tom 2
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Erfolge von September 1939
bis Mai 1945 tom 3
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Deutsche U-Boot-Verluste von September 1939
bis Mai 1945 tom 4
|
|
Busch Rainer/Röll
Hans-Joachim: Der U-Boot-Krieg: Die Ritterkreuzträger der U-Boot-Waffe von
1939 bis Mai 1945 tom 5
|
|
Ritschel Herbert -
Kurzfassung Kriegstagebücher Deutscher U-boote 1939 - 1945
|
|
Rohwer Jürgen: Axis
Submarine Successes 1939 - 1945
|
|
Trojca Waldemar -
U-bootwaffe 1939-1945 cz. 1, 2, 3
|
|
Urbanke Axel - Die
Versorger der "Grauen Wolfe"
|
|
Wynn Kenneth
U-Boot-Operationen im Zweiten Weltkrieg Einsatzgeschichte U1-U510 tom 1
|
* * *
Poniżej: godło U 432 (źródło:
Internet)
Poniżej: U 432 (źródło:
Internet)
Poniżej: brazylijski
frachtowiec Olinda ofiara torped U 432 (źródło: Internet)
Poniżej: niszczyciel
HMS Harvester ofiara ostatniego patrolu U 432 (źródło: Internet)
.jpg)
.jpg)
.jpeg)