poniedziałek, 20 lipca 2015

Z cyklu okręty wojenne ... cz. 12 USS SAN ANTONIO LPD-17


USS SAN ANTONIO LPD-17 (sygnał wywoławczy: NSAT) otwierający serię okręt desantowy dok zbudowany przez wchodzącą w skład koncernu Northop Grumman Ship Systems stocznię Avondale w Nowym Orleanie (stan Luizjana). Pierwsza jednostka we flocie Stanów Zjednoczonych nazwana od miasta w stanie Texas. Motto okrętu „Nigdy nie cofać się, nigdy poddawać”. Według pierwotnych planów zakładano, że okręt wejdzie do służby 17 lipca 2002 roku ale w wyniku leżących po stronie stoczni Avondale rażących opóźnień w grudniu 2004 roku jego wykończenie zlecono stoczni w Pascagoula w stanie Mississippi (także wchodzącej w skład tego samego koncernu). Kolejne opóźnienie w pracach nastąpiło w momencie gdy okręt stał się bazą regionalnych działań pomocowych na terenach objętych skutkami uderzenia huraganu Katharina (okręt był bazą dla sił Gwardii Narodowej, nurków i ratowników USN oraz dla urzędników państwowych). Ostatecznie w pełni wyposażony USS SAN ANTONIO dnia 18 grudnia 2005 roku przybył do swojej macierzystej bazy w Norfolk. Dnia 14 stycznia 2006 roku na terenie bazy morskiej w Ingleside w Texasie odbyła się oficjalna ceremonia wcielenia okrętu do służby, którą zaszczycili swoją obecnością były prezydent George H. W. Bush oraz senator Kay Bailey Hutchison – sponsor jednostki. Przez pierwsze lata służby USS SAN ANTONIO trapiły liczne usterki m.in. rufowej furty oraz silników (w lutym 2009 roku podczas przejścia kanałem Sueskim na skutek nagłego przestawiania się jednego z dwu pracujących silników na pracę cała wstecz okręt o mało co nie wszedł na mieliznę), które ostatecznie usunięto do końca pierwszej połowy 2011 roku. W marcu 2012 USS SAN ANTONIO został wyróżniony nagrodą Skuteczności Bojowej (pokonując w swojej kategorii czterech oponentów), nosząc od tego momentu wymalowaną na nadbudówce literę ”E”. Pod koniec sierpnia Waszyngton zakomunikował o wysłaniu USS SAN ANTONIO w rejon wschodniej części Morza Śródziemnego, zaznaczając jednocześnie, że decyzja ta nie jest powiązana z wysłanymi tam wcześniej trzema niszczycielami klasy Burke. Na początku października tego samego roku zaokrętowani na pokładzie USS SAN ANTONIO żołnierze sił specjalnych dokonali udanej próby pochwycenia jednego z liderów Al Kaidy – Abd al-Hamida al-Rakiai alias Abu Anas al-Liby, który następnie trafił na pokład okrętu oczekując tam na przerzut do Stanów Zjednoczonych, gdzie miało się odbyć jego przesłuchanie i proces.

Historia budowy:
Położenie stępki: 09.12.2000
Wodowanie i chrzest: 12.07.2003
Wcielenie do służby: 14.01.2006

USS SAN ANTONIO LPD-17 (call sign: NSAT) the lead ship of her class of landing platform dock build by a member Northop Grumman Ship systems company - Shipyard Avondale in New Orleans (Louisiana state). The First ship of the United States Navy to be named for the city of San Antonio, Texas. Unit motto “Never Retreat, Never Surrender”. According to the original plans assumed that the ship will enter the service of 17 July 2002 but as a result attributable to the Avondale shipyard delays in December 2004 his finish was allocated to shipyard in Pascagoula, Mississippi (which is a part of the same company). Another delay in work took place at the time when she became a base for regional aid activities in the areas affected by the hurricane Katharina (she was the base for the forces of the National Guard, divers & rescuers USN and government officials). Finally, a fully equipped USS SAN ANTONIO on 18 December 2005 USS SAN ANTONIO came to his homeport in Norfolk. On 14 January 2006 at the naval base in Ingleside, Texas, took place the official ceremony commission ship into the service, which was attended by former President George H. W. Bush and Senator Kay Bailey Hutchison – unit sponsor. During the first years of service USS SAN ANTONIO was marred by many faults, among others: stern ramp and engines (in February 2009 during the Suez canal crossing, due to a sudden shift to one of two running engines to work the whole back she nearly ran aground), which removed by the end of the first half of 2011. In March 2012 USS SAN ANTONIO was awarded the Navy`s Battles Effectiveness award (beating in its category four opponents), wearing since then painted on the superstructure letter “E”. In late August 2013 Washington announced the sending of the USS SAN ANTONIO in the area of eastern Mediterranean, while stressing that this decision is not affiliated with sent there three Burke-class destroyers. At the beginning of October of the same year embarked aboard the USS SAN ANTONIO special force soldiers made a successful attempt to capture one of the Al Qaeda leaders Abd al-Hamid al Rakiai alias Abu Anas al-Liby, who then went on board the ship waiting there for transfer to the United States for interrogation and trial.

Build history:
Keel laid: 09.12.2000
Launched & christened: 12.07.2003
Commissioned: 14.01.2006

Dowódcy / Commanding officers:
24.01.2006 – 20.07.2007 – Capt. Johnathan Max Padfield,
24.01.2006 – 20.07.2007 – Cdr Bradley Lee,
20.07.2007 – 17.12.2009 – Cdr Kurt Allan Kastner,
17.12.2009 – 09.06.2010 – Eric Crawford Cash,
09.06.2010 – 02.12.2011 – Cdr Thomas Charles Kait Jr.,
02.12.2011 – 18.08.2013 – Cdr Neil Andrew Koprowski,
18.08.2013 – 02.2015 – Capt. Randell Wayne Dykes,
02.2015 – do chwili obecnej / till present – Capt. Michael D. Patterson,

Dane techniczne / Technical data:

  • wyporność pełna / full displacement: ca. 25000 t., 
  • długość / length: 208,5 m, 
  • szerokość / beam: 31,9 m, 
  • zanurzenie / draft: 7,0 m,
  • napęd / propulsion: 
    • 4 turbodoładowane silniki diesla Colt-Pielstick o całkowitej mocy / 4 turbocharged Colt-Pielstick diesel engines with total power: 40.000 HP / 30 MW, 
    • 2 wały z 2 śrubami nastawnymi / 2 shafts with 2 controllable pitch propellers, 
  • prędkość / speed: 22 węzłów / knots,
  • wyposażenie elektroniczne / electronic equipment: 
    • radary / radars: AN/SPS-48E, AN-SPQ-9B, AN/SPS-73,
    • systemy dowodzenia i kontroli/ C&C systems: AN/SPQ-14(V) Mk 2 SSDS, AN/USQ-119E(V)27 (GCCS-M), AN/KSQ-1 Amphibious Assault Direction System (System Kierowania Desantem), AN/USG-2 CEC,
  • wyposażenie walki elektronicznej / electronic warfare equipment: 
    • AN/SLQ-32A(V)2 z dwoma układami ECM i ESM / with two sets of ECM & ESM, 
    • system obrony przed torpedami / torpedo countermeasures: AN/SQL-25A Nixie, 
    • 4 wyrzutnie celów pozornych Mk 137 kal. 130 mm systemu Mk36 SRBOC Mod. 2 dla pocisków Mk 36 i Mk 182 / 4 x Mk137 decoy / chaff launchers cal. 130 mm, system Mk 36 SRBOC Mod. 2 for missiles Mk36 & Mk 182,
  • uzbrojenie / armament:
    • 2 wyrzutnie pocisków RAM Mk31 Mod 1 / 2 x RAM Mk 31 Mod 1 launchers, 
    • 2 działka automatyczne Mk 46 Mod 1 kal. 30 mm / 2 automatic cannons Mk 46 Mod 1 cal. 30mm, 
    • 4 karabiny maszynowe Mk26 Mod 17 – kal. 12,7 mm / 4 machine guns Mk 26 Mod 17 – cal. 12,7 mm,
  • wyposażenie misyjne / mission equipment: 
    • trzy pokłady dla pojazdów o powierzchni / 3 vehicle decks with an area of: 2229 m2, 
    • dwa magazyny ładunków suchych i amunicji o powierzchni / two dry cargo & ammo magazines with an area of: 963 cu m, 
    • ładunek paliwa (JP-5) / cargo fuel (JP-5) – 1190 cu m, 
    • ładunek paliwa (MOGAS) / cargo fuel (MOGAS) – 38 cu m, 
    • dwa poduszkowce LCAC / two LCACs hovercraft,
  • wyposażenie medyczne / medical equipment: 
    • dwie sale operacyjne / two operating rooms, 
    • 24 łóżkowy szpital / 24 bed hospital, 
    • dwa gabinety dentystyczne / two dental operating rooms,
  • wyposażenie lotnicze / aviation equipment: pokład lotniczy i hangar dla 1 śmigłowca CH-53E, dwóch CH-46s, jednego samolotu MV-22 Osprey lub trzech śmigłowców UH/AH-1s / flight deck & hangar for one CH-53E, or two CH-46s, or one MV-22, or three UH/AH-1s,
  • Załoga / Crew: 28 oficerów i 335 szeregowych / 28 officers, 335 enlisted, 
  • Korpus Piechoty Morskiej / US Marine Corps: do /up to 800 os / pers.


Bibliografia / Bibliography:

Poniżej zdjęcia USS SAN ANTONIO, które wykonałem w Kiel/ Below photos of USS SAN ANTONIO that was taken in Kiel (aby powiększyć kliknij na zdjęcie / to enlarge click on the photo):

USS SAN ANTONIO w pełnej krasie (ujęcie I).

USS SAN ANTONIO w pełnej krasie (ujęcie II).

USS SAN ANTONIO w pełnej krasie (ujęcie III).

Rufowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych RAM Mk 31 Mod 1.

Widok na kompleks nadbudówek USS SAN ANTONIO (ujęcie I).

Jak zwykle w przypadku naszych sojuszników nie obyło się bez płotu oraz zwojów drutu kolczastego, że nie wspomnę o  uzbrojonych "po zębach" żołnierzach Bundeswehry i identyfikacji "gości" z dowodu osobistego.


Widok na kompleks nadbudówek USS SAN ANTONIO (ujęcie II).

Pomocnicze oświetlenie do naprowadzania jednostek pływających.

Sterburtowa furta załadunkowa.

Godło i motto USS Sam Antonio odwołujące się do historii stanu, w którym znajduje się miasto San Antonio tj. do obrony fortu Alamo przed wojskami meksykańskimi.

Przedział ładunkowy ciężkiego sprzętu bojowego położony na poziomie zatapialnego doku.

Tablica informacyjna "who is who"w kadrze oficerskiej okrętu.

Położony na poziomie zatapialnego doku przedział ładunkowy ciężkiego sprzętu  z widocznymi dwoma pływającymi  transporterami opancerzonymi AAVP-7A1.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego położony na podkładem ładunkowym sprzętu ciężkiego.

Pokład ładunkowy sprzętu ciężkiego w pobliżu zatapialnego doku, na pierwszym planie rampa zjazdowa służąca do wodowania sprzętu pływającego (jednostki typoszeregu AAVC-7A1) oraz załadunku dwóch poduszkowców LCAC.  Wgłębi widoczny wóz techniczny AAVR-7A1 powstały na bazie transportera AAVP-7A1.

Zatapialny dok z widocznymi w głębi dwoma poduszkowcami LCAC,

Dwa samochody transportowe HMMMV model M1152(A1).

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego samochód HMMMV model M1151.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego, park maszyn pomocniczych służących do transportu palet z zaopatrzeniem.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego, po prawej przedstawiciel licznej rodziny samochodów typoszeregu HMMMV - model M1151.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego samochód HMMMV model M1151.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego, po prawej widoczna rampa prowadząca na pokład zatapialnego doku oraz na pokład lotniczy.

Granatnik Mk153 Mod 0 (SMAW) kal. 83 mm.

Jedno ze stanowisk prezentacji uzbrojenia Korpusu Piechoty Morskiej - w tym przypadku karabinu M240B.

Autor reportażu z karabinkiem Hekler & Koch HK416, który w Korpusie Piechoty Morskiej figuruje pod oznaczeniem M27 IAR.

Pokład ładunkowy sprzętu lekkiego z widocznymi stanowiskami prezentacji uzbrojenia Korpusu Piechoty Morskiej.

Pokład lotniczy.

Pokład lotniczy wózki transportowe do transportu uzbrojenia oraz przetaczania sprzętu lotniczego.

Bryła nadbudówki widziana z pokładu lotniczego, od lewej widoczne wrota rampy prowadzącej na pokład ładunkowy, hangar, nad nimi od lewej stanowisko kontroli lotów, nad nim działko automatyczne Mk 46 Mod 1 kal. 30 mm, oraz jeden z dwu masztów radarowych, po prawej wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych RAM Mk 31 Mod 1.

Pokład lotniczy wózki transportowe do transportu uzbrojenia oraz przetaczania sprzętu lotniczego (ujęcie I).

Pokład lotniczy wózki transportowe do transportu uzbrojenia oraz przetaczania sprzętu lotniczego (ujęcie II).

Pokład lotniczy wózki transportowe do transportu uzbrojenia oraz przetaczania sprzętu lotniczego (ujęcie III).

Widok od strony skrajnika rufowego na pokład lotniczy z wózkami transportowymi oraz bryłę nadbudówki, kryjącą hangar, rampę zajazdową na pokład ładunkowy, stanowisko kontroli lotów, oraz rufowe systemy elektronicze i uzbrojenia.


Okrętowy hangar dla 1 śmigłowca CH-53E, dwóch CH-46s, trzech UH/AH-1s lub 1 pionowzlotu MV-22 Osprey.

Pokład lotniczy pod czujną obserwacją patrolującej go żołnierki.

Korytarz prowadzący z pokładu lotniczego w kierunku dziobu (po stronie sterburty).

Jedno z okrętowych stanowisk p.poż.

Drzwi prowadzące do przedziału mieszkalnego dla zaokrętowanych na pokładzie okrętu żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej.

Przedział mieszkalny zaokrętowanych na pokładzie okrętu żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej.

Jeden z licznych głośników radiowęzła okrętowego.

Koje żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej (ujęcie I).

Koje żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej (ujęcie II).

Szafki na ubrania i sprzęt żołnierzy Korpusu Piechoty Morskiej.

Korytarz prowadzący do części medycznej okrętu, w głębi po prawej widoczne kolejne z okrętowych stanowisk p.poż..

Szpital okrętowy - część dla lżej rannych  (ujęcie I).

Szpital okrętowy - część dla lżej rannych (ujęcie II).

Szpital okrętowy - recepcja (ujęcie III).

Szpital okrętowy - część dla ciężko rannych (ujęcie IV).

Szpital okrętowy - część dla ciężko rannych (ujęcie V).

Szpital okrętowy - część dla ciężko rannych (ujęcie VI).

Wiodący w kierunku hangaru korytarz z przenośnym sprzętem transportowym dla służb medycznych.

Szpital okrętowy - sala operacyjna (ujęcie I).

Szpital okrętowy - sala operacyjna (ujęcie II).

Szpital okrętowy - sala operacyjna (ujęcie III).

Szpital okrętowy - sala operacyjna dentystyczna (ujęcie I).

Szpital okrętowy - sala operacyjna dentystyczna (ujęcie II).

Podręczny magazyn sprzętu medycznego.

Hangar - wnętrze (ujęcie I).

Hangar - wnętrze (ujęcie II).

Hangar - wnętrze (ujęcie III).

Hangar - wnętrze (ujęcie IV).

Hangar - wnętrze (ujęcie V).

Rampa wiodąca z pokładu lotniczego na pokład ładunkowy.

Widok z rampy na zatapialny dok, na pierwszym planie samochody transportowe HMMMV model M1152(A1).

Pływający transporter opancerzony AAVP-7A1.

Kolejne ujęcie bryły rufowej nadbudówki.

Stanowisko rufowej armaty automatycznej Mk 46 Mod 1 kal. 30 mm.

Rufowa wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych RAM Mk 31 Mod 1.

Rufowa wyrzutnia Mk 31 Mod 1 oraz bryła osłony rufowego masztu radarowego.

USS SAN ANTONIO od dziobu (ujęcie I).

USS SAN ANTONIO od dziobu (ujęcie II).

Zbliżenie na dziób USS SAN ANTONIO z imponującymi kluzami kotwicznymi.

Zapora przeciwko szczurom w ... a jakże barwach stanu Texas.

Zbliżenie na otwarty przedział jednej z łodzi RHIB.

Przedział łodzi RHIB z zamkniętą osłoną zwiększającą charakterystykę Stealth okrętu.

Część dziobowa USS SAN ANTONIO.

Zbliżenie na bryłę nadbudówki rufowej mieszczącej hangar, pomieszczenie kontrolera lotów oraz rufowe systemy uzbrojenia.